شماره ۳۹۵ - چون یار برقص آید من مطربی آغازم

چون یار برقص آید من مطربی آغازم
ور من بسماع ایم یارست نوا سازم ۱

از مهر رخش گردد ذرات جهان رقصان
در جلوه چو می آید آن دلبر طنازم ۲

در حسن رخ جانان جان گشت چنان حیران
کز تاب جمال او با خویش نپردازم ۳

از شوق جمال تو بربوی وصال تو
در انجمن و خلوت با یاد تو همرازم ۴

اسرار غم عشقت میداشت دلم پنهان
دردا که فتاد اکنون از پرده برون رازم ۵

سودای جهان یکسر کردیم برون از سر
تا سوز غم عشقت شد مونس و دمسازم ۶

گر زانکه گداگشتم بی برگ و نوا گشتم
برجمله شهنشاهان از عشق تو می نازم ۷

گر عشق جهان سوزت با ما نفسی سازد
یک لحظه ز عقل و دین بنیاد براندازم ۸

گر جان اسیری را دادی بوصالت ره
شکرانه آن خود را پیش تو فدا سازم ۹