شماره ۱۱۱ - هر کسی پهلوی یاری به هوای دل خویش

هر کسی پهلوی یاری به هوای دل خویش
ما گرفتار به داغ دل بیحاصل خویش ۱

چند بینم سوی خوبان و دل از دست دهم
وقت آنست که دستی بنهم بر دل خویش ۲

روزگاری سر من خاک درت منزل داشت
گر بود عمر، رسم باز به سر منزل خویش ۳

کارم از زلف تو درهم شد و مشکل اینست
که گشادن نتوان پیش کسی مشکل خویش ۴

دل ز اندیشه تو باز نیاید به جفا
تو و بیداد و من و آرزوی باطل خویش ۵

دم آخر سوی ما بین، که شهیدان ترا
شرط باشد بحلی خواستن از قاتل خویش ۶

شاهی، افتاده به خاک در او خوش میباش
سگ گوئی، که دهد جای تو در محفل خویش ۷