بخش ۲۲ - گفتار بلیناس

بلیناس دانا به زانو نشست
زمین را طلسم زمین بوسه بست ۱

که چندانکه هست آفرینش به جای
شها بر تو باد آفرین خدای ۲

ز دانش مبادا دل شاه دور
که با نور به دیده با دیده نور ۳

چو فرهنگ خسرو چنان بازجست
که پیدا کنم رازهای نخست ۴

نخستین طلسمی که پرداختند
زمین بود و ترکیب ازو ساختند ۵

چو نیروی جنبش در او کرد کار
به افسردگی زو برآمد بخار ۶

از او هر چه رخشنده و پاک بود
سزاوار اجرام افلاک بود ۷

دگر بخشهاکان بلندی نداشت
بهر مرکزی مایه‌ای می گذاشت ۸

یکی بخش از او آتش روشن است
که بالاترین طاق این گلشن است ۹

دوم بخش ازو باد جنبنده خوست
که تا او نجنبد ندانند کوست ۱۰

سوم بخش ازو آب رونق پذیر
که هستش ز راوق گری ناگزیر ۱۱

همان قسمت چارمین هست خاک
ز سرکوب گردش شده گردناک ۱۲