شماره ۵ - باشد از من باز کمتر غم جدا

باشد از من باز کمتر غم جدا
غم نشد زین خسته دل یکدم جدا ۱

آب چشمم را نیارد کرد عقل
در هوای عارضش از دم جدا ۲

بی رخ جان پرورش دارم دلی
همچو ریشی مانده از مرهم جدا ۳

تا غریق بحر هجران گشته ام
چشمه ی چشمم نشد از نم جدا ۴

بس که امواج پیا پی می زند
کس نیارد کردنش از یم جدا ۵

گفتمش جانا نپنداری مگر
من به کام از درگهت گشتم جدا ۶

گفت کای ابن یمین پیش از تو نیز
گشت ناکام از بهشت آدم جدا ۷

روزگار احباب را چون روز و شب
در پی هم دارد و از هم جدا ۸