هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و سوز دل خود سخن می‌گوید. او از معشوقی با ویژگی‌های زیبا مانند موهای سیاه و صورت ماه‌گونه یاد می‌کند و از رنج‌های عشق و جدایی می‌نالد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند دوری از دنیا و وابستگی به معشوق حقیقی دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.

شماره ۱۵ - بر من گذشت آن پسر شنگ نوش لب

بر من گذشت آن پسر شنگ نوش لب
رخ در میان زلف چو مه در سواد شب ۱

پیش خط هلال وش و روی چون مهش
خورشید را ندید کسی عنبرین سلب ۲

با وی رقیب همره و آری چنین بود
دائم خمار با می و خار است با رطب ۳

میرفت و پای تا سرم از تاب مهر او
میسوخت آنچنانکه بسوزد زمه قصب ۴

با چشم آهوانه او تاب در دلم
افکند و همچو شیر همی سوزدم ز تب ۵

دست از دو کون شسته ام ای دوست بهر تو
ور ز آنکه دشمنان شمرند اینسخن عجب ۶

آتش بیار و خرمن عشاق را بسوز
کآتش کند پدید که عود است یا حطب ۷

هر فتنه را بود سببی شکر حق در آن
بهر هلاک ابن یمین هم توئی سبب ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴ - ای گشته از صفای رخت شرمسار آب
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - بیاض غمزه روی و سواد طره شب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.