شماره ۱۷ - بر گل سیراب او بین سنبلی پر پیچ و تاب

بر گل سیراب او بین سنبلی پر پیچ و تاب
شام اگر هرگز ندیدی صبح صادق را نقاب ۱

گرد مشک سوده بر کافور می بیزد بلطف
تا بیکجا می نماید سایه را با آفتاب ۲

سبزه خطش بگرد پسته شکر فشان
همچو عکس شهپر طوطی است برگلگون شراب ۳

مردم چشمم ز عکس روی چون گلنار تو
همچو نیلوفر سپر میافکند بر روی آب ۴

هر رگی چون ارغنونم ناله دیگر کند
گوشمال از بس که مییابم ز چنگش چون رباب ۵

هم توان از وعده وصلش امیدی داشتن
گر کسی خوردست هرگز آبحیوان از سر آب ۶

یک شبی مست خراب از شام تا وقت سحر
در بر خود دیده ام آنماه را اما بخواب ۷

ناله ابن یمین از ترکتاز چشم اوست
از چه معنی میرود هندوی زلف او بتاب ۸