شماره ۲۸ - بفروغ مهر رویش که مهست از آن عبارت

بفروغ مهر رویش که مهست از آن عبارت
بفریب چشم مستش که دهد جهان بغارت ۱

بنسیم جانفزایش که مسیح وار آرد
سوی کشتگان هجران بوصال جان بشارت ۲

که دمد بجای خار از سرخاک ما گل تر
چون کند مزار ما را مه مهربان زیارت ۳

اگر از بهار حسنش بچمن رسد نسیمی
عجب ار نگیرد از سر بگه خزان نضارت ۴

بخط و عبارت او مر ساد چشم زخمی
که ندید کس چنان خط نشنید از آن عبارت ۵

ز سر شک تر خرابست بنای صبر و شاید
که کسی میان طوفان ندهد نشان عمارت ۶

پسر یمین ز پایش بچه روی سر بتابد
چو بآشکار دورش کند و نهان اشارت ۷