شماره ۴۲ - جانا دلم آمد بهوای سر زلفت

جانا دلم آمد بهوای سر زلفت
در پای تو افتاد بجای سر زلفت ۱

جان تازه کند چون دم عیسی به نسیمی
بادیکه بود غالیه سای سر زلفت ۲

یکموی سر زلف تو خوشتر ز جهانی
ای هر دو جهان نیم بهای سر زلفت ۳

آشفته و سودا زده شد زلف تو زین پس
بند است و دگر هیچ دوای سر زلفت ۴

اندر جگر آتش فکند آهوی چین را
بادی که بود نافه گشای سر زلفت ۵

گر زلف تو خون دل من ریخته خواهد
چشمم کند اینکار برای سر زلفت ۶

هر عهد که با زلف سیهکار تو بستم
بشکست زهی عهد و وفای سر زلفت ۷

جز لطف لب روح فزایت نرهاند
کس ابن یمین را ز بلای سر زلفت ۸