هوش مصنوعی: این شعر از ابن یمین، شاعر ایرانی، به زیبایی‌های طبیعت و لذت‌های زندگی مانند می‌نوشی و عشق می‌پردازد. شاعر از شکوفه‌های گل، می‌نوشی در بهار، و زیبایی‌های جهان صحبت می‌کند و مخاطب را به لذت بردن از این لحظات دعوت می‌نماید. همچنین، تأکید دارد که زمان مناسب برای شادی و عیش فرا رسیده است و نباید از آن غافل شد.
رده سنی: 16+ این شعر شامل مضامینی مانند می‌نوشی و عشق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک کامل مفاهیم عمیق و ادبی آن ممکن است نیاز به بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.

شماره ۶۲ - ساقیا چون گل شکفت از می پرستی چاره نیست

ساقیا چون گل شکفت از می پرستی چاره نیست
صورتی بیجان بود کو وقت گل میخواره نیست ۱

نو عروس گل ز مهد غنچه میآید برون
بالغ است آری ازین پس جای او گهواره نیست ۲

اینزمان کز خرمی صحرا بهشت آسا شدست
خانه دوزخ گشت بر دل گر دلی از خاره نیست ۳

بر جهان افکن نظر پس کج نشین و راست گو
از خوشی و خرمی اندر خور نظاره نیست ۴

عزم ثابت دار بر عیش و میی خواه آنچنانک
چون حبابش بر سپهر آبگون سیاره نیست ۵

وقت آن آمد که گوید چون کمال ابن یمین
با پری روئی که چون او دلبری عیاره نیست ۶

در میان سرو و سوسن در ده آن رطل گران
مجلس آزادگانرا از گرانی چاره نیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱ - ساقی قدحی در ده گر هیچ می ات باقیست
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - شبی خیال تو بر من بصد دلال گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.