شماره ۷۱ - گل جمال تو چون بر فراز سرو شکفت

گل جمال تو چون بر فراز سرو شکفت
بر او چو سنبل زلفت هزار دل آشفت ۱

فروغ روی ترا خانه کی حجاب شود
بگل چگونه توان نور آفتاب نهفت ۲

دهان تنگ تو یاقوت سفته را ماند
در او دو رشته نهفته جواهر ناسفت ۳

هوای سرو روان تو هست در دل من
چه سود چون سخن راست با تو نتوان گفت ۴

مرا که قبله جان طاق ابروی تو بود
روا مدار که باشم همیشه با غم جفت ۵

امیدم از همه عالم بتوست رد مکنم
که گر توام نپذیری که خواهدم پذرفت ۶

نشست در دل من مهر عارض چو مهت
چنانکه بر تن آزادگان نشیند زفت ۷

ز شام تا بسحر در غم تو ابن یمین
چو بخت صاحب صاحبقران عهد نخفت ۸

علاء دولت و ملت محمد زنگی
که گرد حادثه از ساحت زمانه برفت ۹