هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به توصیف زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند بهار، سرو، جویبار، یاقوت و ماه، زیباییهای معشوق را ستایش میکند و عشق خود را به او بیان مینماید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نیاز به توضیح داشته باشد. همچنین، درک کامل زیباییهای شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۰۹ - جز رخ یار من بهار که دید
جز رخ یار من بهار که دید
چون قدش سرو جویبار که دید ۱
چشمه آب خضر جز دهنش
معدن در شاهوار که دید ۲
طرب افزای تر ز یاقوتش
باده لعل خوشگوار که دید ۳
غیر دردانه بر بناگوشش
ماهرا زهره گوشوار که دید ۴
شاخ سنبل بلطف طره او
کشته بر چین لاله زار که دید ۵
چون من از عاشقانش گرم روی
گر چه هستند صد هزار که دید ۶
دستش از پا فکند ابن یمین
دست کس را چنین نگار که دید ۷
چون قدش سرو جویبار که دید ۱
چشمه آب خضر جز دهنش
معدن در شاهوار که دید ۲
طرب افزای تر ز یاقوتش
باده لعل خوشگوار که دید ۳
غیر دردانه بر بناگوشش
ماهرا زهره گوشوار که دید ۴
شاخ سنبل بلطف طره او
کشته بر چین لاله زار که دید ۵
چون من از عاشقانش گرم روی
گر چه هستند صد هزار که دید ۶
دستش از پا فکند ابن یمین
دست کس را چنین نگار که دید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - جز زلف یار غالیه بر روی مه که کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - جانا ز لبت ما را گر کام نخواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.