هوش مصنوعی:
این شعر از ابن یمین، شاعر فارسیزبان، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، عشق و دلدادگی را به تصویر میکشد. شاعر از عناصر طبیعت مانند شکر، طوطی، شبنم، و لاله برای بیان احساسات خود استفاده میکند. همچنین، اشارهای به داستان حضرت ابراهیم (خلیل الله) و بتشکنی او دارد. در نهایت، شعر به امید گشایش و رسیدن به معشوق پایان مییابد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و اشارههای تاریخی و مذهبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۱۱ - چون نبات از شکر میگونش سر بر میزند
چون نبات از شکر میگونش سر بر میزند
عقل پندارد که طوطی بر شکر پر میزند ۱
چون رقم پیدا شود از مشک بر کافور او
شام پنداری سر از حبیب سحر بر میزند ۲
عارض او زیر خوی از تاب می گوئی مگر
قطره شبنم هوا بر لاله تر میزند ۳
همچو رویش آذر بتگر نیاراید بتی
طعنه هازین رو خلیل الله بر آذر میزند ۴
دلبر سیمین ذقن بی زر زگوش خود سخن
گر همه در است همچون حلقه بر در میزند ۵
میکند دلرا نصیحت در هوای او خرد
رای دیگر گیرد آن وین راه دیگر میزند ۶
سرفتد در پای او خوشتر که بر دوشم بود
گردن اینک پیش تیغش مینهم گر میزند ۷
وقت آن آمد که شادی روی بنماید از آنک
مدتی شد تا دلم با غم سرو بر میزند ۸
عاقبت ابن یمین یابد گشایش از درش
چون بجای حلقه بر در روز و شب سر میزند ۹
عقل پندارد که طوطی بر شکر پر میزند ۱
چون رقم پیدا شود از مشک بر کافور او
شام پنداری سر از حبیب سحر بر میزند ۲
عارض او زیر خوی از تاب می گوئی مگر
قطره شبنم هوا بر لاله تر میزند ۳
همچو رویش آذر بتگر نیاراید بتی
طعنه هازین رو خلیل الله بر آذر میزند ۴
دلبر سیمین ذقن بی زر زگوش خود سخن
گر همه در است همچون حلقه بر در میزند ۵
میکند دلرا نصیحت در هوای او خرد
رای دیگر گیرد آن وین راه دیگر میزند ۶
سرفتد در پای او خوشتر که بر دوشم بود
گردن اینک پیش تیغش مینهم گر میزند ۷
وقت آن آمد که شادی روی بنماید از آنک
مدتی شد تا دلم با غم سرو بر میزند ۸
عاقبت ابن یمین یابد گشایش از درش
چون بجای حلقه بر در روز و شب سر میزند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - جانا ز لبت ما را گر کام نخواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - چو روی آن پری پیکر گلی بیخارکی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.