شماره ۱۳۰ - عاشق اول ز سر جان و جهان برخیزد

عاشق اول ز سر جان و جهان برخیزد
آنگه اندر پی آن راحت جان برخیزد ۱

جان و جانان نشود هر دو میسر با هم
هر که این می طلبد از سر آن برخیزد ۲

در ره عشق کسی گرم روی داند کرد
که به اول قدم از هر دو جهان برخیزد ۳

مرد سودا نبود بر سر بازار غمش
جز کسی کو ز سر سود و زیان برخیزد ۴

زرفشانی چه بود در نظر سیم بران
مرد باید ز سر نقد روان برخیزد ۵

دایم از بیم دلم بید صفت می لرزد
که مباد از برم آن سرو روان برخیزد ۶

دارد آن رشک پری خاصیت حور بهشت
گر نشیند بر او، پیر، جوان برخیزد ۷

غمزه و ابروی تو تیر و کمان ستم است
آه از آن لحظه که تیرش ز کمان برخیزد ۸

در میان من و او ابن یمین است حجاب
خرم آن روز که این هم ز میان برخیزد ۹