هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد. شاعر از دیدن صورت و معنای جانبخش معشوق سخن میگوید و زیبایی او را با عناصر طبیعی مانند گل و خورشید مقایسه میکند. همچنین، شاعر تأکید میکند که عشق او واقعی است و نه بر اساس حدس و گمان. در نهایت، شاعر از شدت شوق خود میگوید که باعث شده اشک بریزد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۳۶ - گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند
گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند
هم صورت و هم معنی جان روی تو بیند ۱
باد سحری چون گذرد بر ورق گل
هر صفحه که روشنتر از آن روی تو بیند ۲
تو روی مپوش از من شیدا که نیم من
آنکس که بصد وهم و گمان روی تو بیند ۳
خورشید صفت روی تو پیداست بر آنکو
در جمله ذرات همان روی تو بیند ۴
از غایت شوقی که بود ابن یمین را
تا دیده او اشک فشان روی تو بیند ۵
هم صورت و هم معنی جان روی تو بیند ۱
باد سحری چون گذرد بر ورق گل
هر صفحه که روشنتر از آن روی تو بیند ۲
تو روی مپوش از من شیدا که نیم من
آنکس که بصد وهم و گمان روی تو بیند ۳
خورشید صفت روی تو پیداست بر آنکو
در جمله ذرات همان روی تو بیند ۴
از غایت شوقی که بود ابن یمین را
تا دیده او اشک فشان روی تو بیند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - گر بوصل خودم آنماه زمانی بدهد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - لب و دندان تو با لعل و گهر میماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
