شماره ۱۴۸ - هر کس که بکام از سر کوی تو گذر کرد

هر کس که بکام از سر کوی تو گذر کرد
از ساده دلی روی ز جنت بسقر کرد ۱

و آنکو بکمان گوشه ابروی تو دل داد
بر رهگذر تیر بلا سینه سپر کرد ۲

گفتم که ز دست غم تو جان نبرد دل
آنروز که چشمم بجمال تو نظر کرد ۳

هر فتنه که چشم خوشت افکند در آفاق
شد روشنم از روی تو کان دور قمر کرد ۴

گل از رخ زیبای تو میداد نشانی
زین مژده صبا در دهنش خرده زر کرد ۵

باد از شکن زلف تو بوئی بختا برد
آهو ز حسد نافه پر از خون جگر کرد ۶

در یاب کنون ابن یمین را که به ناگاه
پرسی که کجا رفت بگویند سفر کرد ۷