هوش مصنوعی:
این شعر به زیباییهای ظاهری و جذابیتهای معشوق اشاره دارد و با استفاده از استعارههای زیبا مانند هلال، خورشید، سبزه، و ماه، توصیفهای شاعرانهای ارائه میدهد. همچنین، به تأثیر عمیق معشوق بر جان شاعر و مقایسههای ادبی مانند یوسف و سلیمان پرداخته شده است.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۱۸۷ - تا بر حریر ساده کشیدی علم ز صوف
تا بر حریر ساده کشیدی علم ز صوف
شد شکل یک هلال ز خورشید در کسوف ۱
حسن رخت بسبزه خطت تمام شد
نادر مهی که هست تمامیش در خسوف ۲
سطح سپهر پر شود از ماه و آفتاب
چون نور عارضت رود از روزن سقوف ۳
گر جان چو سایه در پی مهرت روان بود
ز آن خوشتر آیدم گه کند در برم وقوف ۴
باشد بدور حسن تو یکسر نصیب ما
در روزگار هر چه شود واقع از صروف ۵
در حسن یوسفی و عجب آنکه نزد تو
باشد چنانکه نزد سلیمان ز جان صفوف ۶
ابن یمین سپر کند از جان چو بر کشید
از جفن خویش غمزه جادوی تو سیوف ۷
شد شکل یک هلال ز خورشید در کسوف ۱
حسن رخت بسبزه خطت تمام شد
نادر مهی که هست تمامیش در خسوف ۲
سطح سپهر پر شود از ماه و آفتاب
چون نور عارضت رود از روزن سقوف ۳
گر جان چو سایه در پی مهرت روان بود
ز آن خوشتر آیدم گه کند در برم وقوف ۴
باشد بدور حسن تو یکسر نصیب ما
در روزگار هر چه شود واقع از صروف ۵
در حسن یوسفی و عجب آنکه نزد تو
باشد چنانکه نزد سلیمان ز جان صفوف ۶
ابن یمین سپر کند از جان چو بر کشید
از جفن خویش غمزه جادوی تو سیوف ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - گرم ز عشق تو جان در بلاست گو میباش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - تا دبدبه حسن تو افتاد در آفاق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.