هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های ظاهری و جذابیت‌های معشوق اشاره دارد و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند هلال، خورشید، سبزه، و ماه، توصیف‌های شاعرانه‌ای ارائه می‌دهد. همچنین، به تأثیر عمیق معشوق بر جان شاعر و مقایسه‌های ادبی مانند یوسف و سلیمان پرداخته شده است.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۱۸۷ - تا بر حریر ساده کشیدی علم ز صوف

تا بر حریر ساده کشیدی علم ز صوف
شد شکل یک هلال ز خورشید در کسوف ۱

حسن رخت بسبزه خطت تمام شد
نادر مهی که هست تمامیش در خسوف ۲

سطح سپهر پر شود از ماه و آفتاب
چون نور عارضت رود از روزن سقوف ۳

گر جان چو سایه در پی مهرت روان بود
ز آن خوشتر آیدم گه کند در برم وقوف ۴

باشد بدور حسن تو یکسر نصیب ما
در روزگار هر چه شود واقع از صروف ۵

در حسن یوسفی و عجب آنکه نزد تو
باشد چنانکه نزد سلیمان ز جان صفوف ۶

ابن یمین سپر کند از جان چو بر کشید
از جفن خویش غمزه جادوی تو سیوف ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - گرم ز عشق تو جان در بلاست گو میباش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - تا دبدبه حسن تو افتاد در آفاق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.