شماره ۱۸۶ - گرم ز عشق تو جان در بلاست گو میباش

گرم ز عشق تو جان در بلاست گو میباش
و گر چه با منت آئین جفاست گو میباش ۱

بیا که گر گذرت بر دو چشم من باشد
چو خاک پای توأم توتیاست گو میباش ۲

اگر چه در بر کافور عارضت افعی است
ترا چو لعل زمرد نماست گو میباش ۳

بچین زلف چو شام تو مایلست دلم
شدن بجانب چین گر خطاست گو میباش ۴

اگر چه از من مسکین رقیب در خشم است
ترا نظر چو بعین رضاست گو میباش ۵

میان لیلی و مجنون مودتست و صفا
اگر میان عرب ماجراست گو میباش ۶

ز بهر دانه خالت همیشه مرغ دلم
بدام زلف تو گر مبتلاست گو میباش ۷

اگر چه ابن یمین را دل از تو پر درد است
چو لطف صاحبدیوان دواست گو میباش ۸

علاء دولت و دین صاحبی که از عدلش
ستم ز سیمبران گر رواست گو میباش ۹