هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و زیبایی‌های او مانند خال روی صورت، موهای مشکی و خط خوشنویسی‌اش می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند مشک، ماه و طوطی برای زیباسازی توصیفات خود استفاده کرده است.
رده سنی: 15+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از زیبایی‌شناسی شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد.

شماره ۱۹۰ - ای بعمد از ده بر لاله تر خال ز مشک

ای بعمد از ده بر لاله تر خال ز مشک
وی نگاریده بر اطراف قمر دال ز مشک ۱

بوی خوش میدمد از زلف گره بر گرهت
نفس خوش دمد آری بهمه حال ز مشک ۲

طوطی خط تو بر گرد لب چون شکرت
همچو زاغیست بر آورده پر و بال ز مشک ۳

بنده خط سیاهم که بر آن روی چو ماه
بر کشیدی ز پی فرخی فال ز مشک ۴

من نگویم که رخت ماه دو هفته است از آنک
بر رخ مه نتوان دید خط و خال ز مشک ۵

با وجود رخ و زلف سیهت ابن یمین
مه نبیند نکند یاد بصد سال ز مشک ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - روی چو صبح تو کرد اشک مرا چون شفق
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - ای ز چشمم شده پنهان و بدل در زده چنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.