هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و اشتیاق به معشوق سخن میگوید. شاعر زیبایی معشوق را با تصاویری مانند ماه و آفتاب مقایسه میکند و عشق خود را غیرقابل کنترل توصیف مینماید. او از درد فراق و اشکهای ناشی از آن میگوید و بر اهمیت وصال معشوق تأکید میکند. در پایان، شاعر از عاشق میخواهد که مانند پروانه به سوی معشوق بشتابد و تمام تعلقات دیگر را رها کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۹۴ - ای بخوبی عارضت ماه چکل
ای بخوبی عارضت ماه چکل
مه چه باشد آفتاب از تو خجل ۱
رسته دندانت در چشم منست
قطره های اشک از آن شد متصل ۲
دفع نتوان کرد عشقت را بعقل
هیچکس خورشید ننداید بگل ۳
روز محشر کس نپرداز بکس
من در آنساعت بحسنت مشتغل ۴
جز هوای وصل آن دلبر مخواه
ایدل ار خواهی هوای معتدل ۵
خیز چون ابن یمین پروانه وار
آتش شوقت چو گردد مشتعل ۶
در پی دلدار دست از دل بدار
وصل جانان جوی دست از جان گسل ۷
مه چه باشد آفتاب از تو خجل ۱
رسته دندانت در چشم منست
قطره های اشک از آن شد متصل ۲
دفع نتوان کرد عشقت را بعقل
هیچکس خورشید ننداید بگل ۳
روز محشر کس نپرداز بکس
من در آنساعت بحسنت مشتغل ۴
جز هوای وصل آن دلبر مخواه
ایدل ار خواهی هوای معتدل ۵
خیز چون ابن یمین پروانه وار
آتش شوقت چو گردد مشتعل ۶
در پی دلدار دست از دل بدار
وصل جانان جوی دست از جان گسل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - ای در زمانه حسن تو چون در بهار گل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - بیا که شد چمن از آب ابرو آتش گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.