شماره ۲۰۴ - تا فتادست نظر بر رخ رخشان توام

تا فتادست نظر بر رخ رخشان توام
بر تو آشفته تر از زلف پریشان توام ۱

صفت حسن تو آئینه کند با تو بیان
نه دل خسته که من واله و حیران توام ۲

گر مرا جان و جهان در سر سودات شود
از تو تاوان نتوان خواست که من ز آن توام ۳

ورکنی دیده پر از خون سیاهم چو دوات
سر بود همچو قلم بر خط فرمان توام ۴

ملک وصلت که بعشاق سیه دل برسید
حیف آمد برقیبان گرانجان توام ۵

ننهم روی ز بیماری عشقت به بهی
تا بدندان نرسد سیب زنخدان توام ۶

جزع من همچو صدف پر شود از گوهر تر
گر در آید بنظر رشته دندان توام ۷

منت امروز چنان سست وفا می بینم
که یقین شد ز دل سخت چون سندان توام ۸

گر بفردا برسد ابن یمینت گوید
عهد بشکستی و من بر سر پیمان توام ۹