هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد عشق و فراق معشوق خود می‌نالد. او از غم و اندوهی که در دل دارد سخن می‌گوید و از بی‌قراری و اضطراب خود در فراق یار یاد می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلف معشوق، لعل میگون، و خیال او، احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۱۸ - من اندر حلقه زلفش دلی دارم خراب از غم

من اندر حلقه زلفش دلی دارم خراب از غم
مرا در عشق او چشمیست دائم غرق آب از غم ۱

خیالش را توان دیدن بخواب اما کجا بینم
چو اندر دیده می ناید مرا ایدوست خواب از غم ۲

دل غمگین من دارد هوای لعل میگونت
چو میداند که نرهاند کس او را جز شراب از غم ۳

جگر خوارست معشوق و جگر خونست عاشق را
ولی گر سر فرود آرد دلی دارم خراب از غم ۴

نگارین من از سنبل چو چو کان میکشد بر گل
بسان گوی میافتد دلم در اضطراب از غم ۵

صبا از چین زلف او نسیمی گر بچین آرد
درون نافه خون گردد دگر ره مشک ناب از غم ۶

بحنا چون کند دلبر خضاب آندست سیمین را
کند ابن یمین چهره بخون دل خضاب از غم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - کج نظر باشم اگر با تو بدل راست نیم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - مرا در سر همیگردد که سر در پایت افشانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.