هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق به می و مستی سخن میگوید و خود را رند و آزاده میخواند. او از قید و بندهای دنیوی رها شده و به دنبال رسیدن به مراد دل خود است. با وجود تلاشهایش برای توبه، نهایتاً به مینوشی و مستی اعتراف میکند و از دوست میخواهد که دستش را بگیرد.
رده سنی:
18+
متن دارای مضامین عرفانی و رندانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین اشاره به مینوشی و مستی ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.
شماره ۲۲۲ - من عاشق و رند و می پرستم
من عاشق و رند و می پرستم
سر مست صبوحی الستم ۱
ای غره بهوشیاری خویش
بگذار نصیحتم که مستم ۲
از بند جهان بگشتم آزاد
از منت این و آن برستم ۳
دل از سر نام و ننگ برخاست
تا من بمراد دل نشستم ۴
بس حیله و بس بهانه جستم
تا از در ننگ توبه جستم ۵
چون ابن یمین بسا که گویم
زینگونه که رند و می پرستم ۶
از پای در آمدم ز مستی
ایدوست بیا بگیر دستم ۷
سر مست صبوحی الستم ۱
ای غره بهوشیاری خویش
بگذار نصیحتم که مستم ۲
از بند جهان بگشتم آزاد
از منت این و آن برستم ۳
دل از سر نام و ننگ برخاست
تا من بمراد دل نشستم ۴
بس حیله و بس بهانه جستم
تا از در ننگ توبه جستم ۵
چون ابن یمین بسا که گویم
زینگونه که رند و می پرستم ۶
از پای در آمدم ز مستی
ایدوست بیا بگیر دستم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۱ - من از هوای تو ایسرور راستین چکنم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۳ - نگارینا بهار آمد بیا تا جام می گیریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
