هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف عشق و دیوانگی ناشی از آن میپردازد. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دلش سخن میگوید و عقل را در برابر عشق ناتوان میداند. شاعر همچنین اشاره میکند که هر سخنی که در آن داستان عشق نباشد، بیارزش است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳۹ - زلف و رخسار تو دانی بچه مانند بخون
زلف و رخسار تو دانی بچه مانند بخون
بشنو از ابن یمین تا دهدت شرح که چون ۱
این چو خونست ولی ناشده در نافه هنوز
و آن چو خونست ولی آمده از نافه برون ۲
دل دیوانه من تا ز رخ و طره او
دید بر گرد سمن سلسله غالیه گون ۳
عزم کردست که رغم خرد کار افزای
نرود تا بتواند بجز از راه جنون ۴
هر حدیثی که درو قصه لیلی نبود
ور خود آن وحی بود جمله فسانه است و فسون ۵
عقل کار آگه من در هوس لعل لبش
هیچ دانی بچه از پای در افتاد نگون ۶
لعل او باده نابست و مرا عقل ضعیف
عقل باشد همه وقتی بکف باده زبون ۷
بشنو از ابن یمین تا دهدت شرح که چون ۱
این چو خونست ولی ناشده در نافه هنوز
و آن چو خونست ولی آمده از نافه برون ۲
دل دیوانه من تا ز رخ و طره او
دید بر گرد سمن سلسله غالیه گون ۳
عزم کردست که رغم خرد کار افزای
نرود تا بتواند بجز از راه جنون ۴
هر حدیثی که درو قصه لیلی نبود
ور خود آن وحی بود جمله فسانه است و فسون ۵
عقل کار آگه من در هوس لعل لبش
هیچ دانی بچه از پای در افتاد نگون ۶
لعل او باده نابست و مرا عقل ضعیف
عقل باشد همه وقتی بکف باده زبون ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۸ - چنان بخون دلم در زد آن پسر ناخن
گوهر بعدی:شماره ۲۴۰ - شکر میریزد از پسته نگارم در سخن گفتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.