هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، با زبانی غنی و تصاویر زیبا، به توصیف جمال معشوق و عشق عمیق شاعر به او می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند ابروی هلالی و خال او سخن می‌گوید و عشق خود را به گونه‌ای بیان می‌کند که گویی جان و جهانش بدون وصال معشوق بی‌ارزش است. همچنین، شاعر از آرزوی دیدار معشوق و ترس از زوال زیبایی او می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر جذاب یا قابل درک نباشد.

شماره ۲۵۲ - ایماه آسمان لطافت جمال تو

ایماه آسمان لطافت جمال تو
ترسم همیشه بر تو ز عین الکمال تو ۱

همچون سواد چشم و سوید ای دل مرا
نور و سرور دیده و دل داد خال تو ۲

از بسکه با تو راست دلم گر چه کج بود
محراب سازم ابروی همچون هلال تو ۳

جان و جهان ز بهر وصال تو بایدم
چه جان و چه جهان چو نباشد وصال تو ۴

روزی مرا برابر سالی بشب رسد
در آرزوی طلعت فرخنده فال تو ۵

وقت زوال اگر چه بلندست آفتاب
ای آفتاب حسن مبادا زوال تو ۶

ابن یمین بطره و خال معنبرش
میده نشان آنکه بپرسد ز حال تو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۱ - ای مرا از لب تو شهد و شکر نو بر نو
گوهر بعدی:شماره ۲۵۳ - بکمند تابدارت که مهست در خم او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.