شماره ۲۵۵ - سنبل است آن بنا گوش سمن سیمای تو

سنبل است آن بنا گوش سمن سیمای تو
یا کمند عنبرین یا زلف سوسن سای تو ۱

چون تو سرو راستی را چشم کس هرگز ندید
هم تو باشی آنکه کژ بین بیندش همتای تو ۲

چشم آن دارم ز بخت خود که روزی بیحجاب
گر بود رای تو بینم روی شهر آرای تو ۳

در جهان گر لاف آزادی زند سرو سهی
زیبدش چون هست کمتر بنده بالای تو ۴

با چنان قدی که ماند راست با سیمین الف
چون الف زیبد میان جان شیرین جای تو ۵

گر کنم سر در سر سودای وصلت باک نیست
زنده آنرا دان که باشد کشته غوغای تو ۶

خورده ئی خون دلم ور نیست باور از منت
شاهد حالست اینک سرخی لبهای تو ۷

سر فرازم بر فلک گر باز بینم خویش را
سرمه چشم جهان بین کرده خاک پای تو ۸

گفتمش جانرا ببوسی با تو سودا میکنم
گفت کای ابن یمین تا چند ازین سودای تو ۹