هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیرات عشق و هجران بر خود سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شعری مانند آفتاب، ماه، غراب، و شراب، احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند شراب و هجران نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک دارند.

شماره ۲۵۷ - نگارم ار بگذارد ز رخ نقاب فرو

نگارم ار بگذارد ز رخ نقاب فرو
شود ز خجلت رخسارش آفتاب فرو ۱

بطاق ابروی او ماه نو چو در نگرد
همانزمان که در آید رود ز تاب فرو ۲

پر غراب نگویم بزلف او ماند
که دید ریخته مشک از پر غراب فرو ۳

ز شرم غالیه گون خط او چو نیلوفر
بنفشه سر برد از خوی تر بآب فرو ۴

فرو شدست سر عقل من ز شوق لبش
بلی شود همه کس را سر از شراب فرو ۵

ز تاب آتش هجرش چکید خون ز دلم
چکد هر آینه خونابه از کباب فرو ۶

مجوی از دل ابن یمین شکیب از آنک
نوشته اند خراج از ده خراب فرو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - مرحبا ایچشم جان روشن بنور رای تو
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - هستم بجستجوی تو پوینده کو بکو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.