شماره ۲۷۰ - گر نور روی روشنت افتد بر آینه

گر نور روی روشنت افتد بر آینه
از زنگ تیره می نشود دیگر آینه ۱

ور آینه به پیش رخ چون مه آوری
گردد مصور از رخ تو جان در آینه ۲

در روی آینه چو تبسم کنی بلطف
گردد صدف مثال پر از گوهر آینه ۳

میخواست تا شود بصفا همچو روی تو
صد سوز و تاب یافت ز آهنگر آینه ۴

روی تو آینه است و خطت عنبر ترست
نگرفت هیچکس چو تو عنبر در آینه ۵

از آب حسن سبزه دمیدست بر گلت
زنگ آورد هر آینه چون شدتر آینه ۶

ابن یمین چو آینه دل با تو صاف کرد
آخر دلش بجو که بود در خور آینه ۷