شماره ۲۷۵ - ایصبا گر بودت سوی خراسان گذری

ایصبا گر بودت سوی خراسان گذری
ببر از حال دل من سوی جانان خبری ۱

جان بسوغات فرستاد می اما چه کنم
که کسی می نبرد تحفه بعمان گهری ۲

نرم و آهسته ببالینش خرام از سر راه
حلقه گیسوی مشکینش بجنبان سحری ۳

نرگس مست وی از خواب چو بیدار شود
خوش خوش آغاز کن از قصه هجران قدری ۴

که اگر هجر بدینگونه بود زود بتو
خبر آید که نماند از من حیران اثری ۵

چشم زخم فلکی بود و گر نه ز چه روی
در ره افتاد مرا ناگه ازینسان سفری ۶

همچو طوفان رسد آتش بهمه روی زمین
گر بر آرم ز تنور دل سوزان شرری ۷

جان رسید ابن یمین را بلب از فرقت تو
گر چه جانرا نبود نزد تو چندان خطری ۸

بفرست از لب میگون شکر از چهره گلی
تا بسازم ز برای دل و جان گلشکری ۹