شماره ۲۸۳ - ای داده دل بمهر تو تا بر تو نوگلی

ای داده دل بمهر تو تا بر تو نوگلی
در گلشن امید تو نالان چو بلبلی ۱

جز عارضت که از همه خوبان سر آمدست
هرگز شکفت بر سر سرو سهی گلی ۲

دور و تسلسل ار چه محالست نزد عقل
دوری خوشست خطت و زلفت تسلسلی ۳

باز اشک و چهره سیم و زری میدهد عجب
هستم بفر دولت او با تجملی ۴

جور از تو میکشیم و تحمل همیکنیم
از دست عاشقان چه بر آید تحملی ۵

از ترکتاز چشم تو پیوسته میرسد
بر دل ز تاب هندوی زلفت تطاولی ۶

سیلاب چشم ابن یمین در هوای تو
افکند در بلای صبوری تزلزلی ۷