هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و ستایشآمیز، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف میکند. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند مقایسه معشوق با ماه و ستارگان، عشق خود را بیان میکند و از جفاهای معشوق نیز شکایت دارد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۹۴ - تا بر سریر حسن توئی ماه چهره ئی
تا بر سریر حسن توئی ماه چهره ئی
هستم ز عشق تو در شهر شهره ئی ۱
ز آن در شاهوار و بناگوش همچو سیم
هستند در مقار نه ماهی و زهره ئی ۲
چون جزع دلفریب تو هرگز بجادوئی
نامد برون ز حقه افلاک مهره ئی ۳
چشم بد از تو دور که مانی بعمر خویش
نقشی نبست چون تو و نگشاد چهره ئی ۴
کاری تراست بر دل عشاق مستمند
هر غمزه ئی ز چشم تو از زخم دهره ئی ۵
ابن یمین طمع بوفای تو چون کند
او را بس ار بود ز جفای تو بهره ئی ۶
هستم ز عشق تو در شهر شهره ئی ۱
ز آن در شاهوار و بناگوش همچو سیم
هستند در مقار نه ماهی و زهره ئی ۲
چون جزع دلفریب تو هرگز بجادوئی
نامد برون ز حقه افلاک مهره ئی ۳
چشم بد از تو دور که مانی بعمر خویش
نقشی نبست چون تو و نگشاد چهره ئی ۴
کاری تراست بر دل عشاق مستمند
هر غمزه ئی ز چشم تو از زخم دهره ئی ۵
ابن یمین طمع بوفای تو چون کند
او را بس ار بود ز جفای تو بهره ئی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - بنمای رخ ببنده که شمس و قمر توئی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - تا شد درست بر تو که پیمان شکسته ئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.