هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین، بیانگر دلتنگی و اشتیاق شاعر به معشوق است. او از تاریکی دل خود، میل بیپروای مرغ دل به دانههای خال معشوق، و طولانی شدن شبهای دوری میگوید. همچنین، از زیبایی ابروی معشوق و تأثیر غم هجران بر خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، فضای غمگین و دلتنگی شعر更适合 برای نوجوانان و بزرگسالان است.
شماره ۲۹۶ - تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالی
تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالی
دارد دل من تیره تر از خال تو حالی ۱
مرغ دل من در هوس دانه خالت
دارد بهوا میل و ندارد پر و بالی ۲
امشب که مرا تا سحر از روی چو روزت
ماهیست فروزنده شی باد چو سالی ۳
ابروی ترا خلق بانگشت نمودند
آری بنمایند چو بینند هلالی ۴
چون ذره دل هر که هوای تو گزیند
خورشید غمش ره نبرد سوی زوالی ۵
وقتست غمم را که نهد روی بنقصان
زیرا که رسیدست ز هجرت بکمالی ۶
چون شکر نگفت ابن یمین روز وصالت
شد در شب هجران تو قانع بخیالی ۷
دارد دل من تیره تر از خال تو حالی ۱
مرغ دل من در هوس دانه خالت
دارد بهوا میل و ندارد پر و بالی ۲
امشب که مرا تا سحر از روی چو روزت
ماهیست فروزنده شی باد چو سالی ۳
ابروی ترا خلق بانگشت نمودند
آری بنمایند چو بینند هلالی ۴
چون ذره دل هر که هوای تو گزیند
خورشید غمش ره نبرد سوی زوالی ۵
وقتست غمم را که نهد روی بنقصان
زیرا که رسیدست ز هجرت بکمالی ۶
چون شکر نگفت ابن یمین روز وصالت
شد در شب هجران تو قانع بخیالی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۵ - تا شد درست بر تو که پیمان شکسته ئی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۷ - تنگ شکرست این دهن ایجان که تو داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.