هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غمگین، بیانگر دلتنگی و اشتیاق شاعر به معشوق است. او از تاریکی دل خود، میل بی‌پروای مرغ دل به دانه‌های خال معشوق، و طولانی شدن شب‌های دوری می‌گوید. همچنین، از زیبایی ابروی معشوق و تأثیر غم هجران بر خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، فضای غمگین و دلتنگی شعر更适合 برای نوجوانان و بزرگسالان است.

شماره ۲۹۶ - تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالی

تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالی
دارد دل من تیره تر از خال تو حالی ۱

مرغ دل من در هوس دانه خالت
دارد بهوا میل و ندارد پر و بالی ۲

امشب که مرا تا سحر از روی چو روزت
ماهیست فروزنده شی باد چو سالی ۳

ابروی ترا خلق بانگشت نمودند
آری بنمایند چو بینند هلالی ۴

چون ذره دل هر که هوای تو گزیند
خورشید غمش ره نبرد سوی زوالی ۵

وقتست غمم را که نهد روی بنقصان
زیرا که رسیدست ز هجرت بکمالی ۶

چون شکر نگفت ابن یمین روز وصالت
شد در شب هجران تو قانع بخیالی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۵ - تا شد درست بر تو که پیمان شکسته ئی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۷ - تنگ شکرست این دهن ایجان که تو داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.