شماره ۳۰۱ - بگو ای ماه تابان تا کجائی

بگو ای ماه تابان تا کجائی
که یکدم نزد مشتاقان نیائی ۱

چو من بهر توأم بیگانه از خویش
چرا بستی طریق آشنائی ۲

بگو ز آن لب سخن گر نیک و گر بد
که چون طوطی به جز شکر نخائی ۳

مرا کی ماجرا سخت آید از تو
که تو سر تا قدم عین صفائی ۴

ز دست دوستان زهر هلاهل
کند چون نوشدارو جانفزائی ۵

ترا بر جان ما فرمان روانست
که تو شاهی و ما مشت گدائی ۶

اگر معشوق رند و می پرستست
نزیبد عاشقانرا پارسائی ۷

مگر وقتی بتن ابن یمین را
ضرورت افتد از کویت جدائی ۸