خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و محبت به معشوق سخن می‌گوید. او از زیبایی‌های معشوق، از جمله حسن خلق، زیبایی صورت، و مهربانی‌هایش تعریف می‌کند و بیان می‌کند که اگر معشوق اجازه می‌داد، او را با القاب زیبا مانند "جان"، "جهان"، و "ماه آسمان" می‌خواند. شاعر همچنین از فداکاری و عشق بی‌شائبه خود سخن می‌گوید.

رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

جان به چشمم در نیاید ور نه جانت خواندمی
خوش تر از جان هم ندانم تا چسانت خواندمی

جان ندارد هیچ وزنی بی ثبات اندر جهان
ورنه ای جان و جهان جان و جهانت خواندمی

حسن خلق عالم ار گشتی مجسم پیکری
از لطافت اندرآن پیکر روانت خواندمی

ای چراغ جان اگر پروانه دادی حسن تو
در شبستان صفا شمع روانت خواندمی

گر نسفتی لعل در بار تو را الماس نطق
عقل باور داشتی گر بی دهانت خواندمی

پای سرو از شرم قدت گر به گل در نیستی
در سرم گشتی که سرو بوستانت خواندمی

گر نبودی حسن ماه آسمانی مستعار
روی آن داری که ماه آسمانت خواندمی

چون نمک داری جگر کردم کباب از بهر تو
سر فرو ناری و گرنه میهمانت خواندمی

جان طلب گر کرده ای ز ابن یمین بی کین دل
کرد می تسلیم و ماه مهربانت خواندمی

«ابن یمین فَرومَدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir