هوش مصنوعی: این شعر از ابن یمین، شاعر فارسی‌زبان، به ستایش شراب و تأثیرات آن بر روح و روان می‌پردازد. او شراب را به عنوان منبع صفا، راحتی روح و راهنمایی برای خرد توصیف می‌کند. همچنین، شعر به ناپایداری روزگار و بی‌وفایی زمانه اشاره دارد و از شراب به عنوان درمانی برای غم و دل‌اندوه یاد می‌کند.
رده سنی: 18+ محتوا شامل اشاره‌های مستقیم به شراب و می‌گساری است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، مضامین عرفانی و غم‌انگیز شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد.

شماره ۳۱۶ - ساقی قدح می که درو هست صفائی

ساقی قدح می که درو هست صفائی
به ز آن مطلب نزد خرد راهنمائی ۱

می در همه وقتی خوش و خوشتر بزمانی
کز بلبل و گل یافت چمن برگ و نوائی ۲

رخساره بسرخی کند الحق چو عقیقی
در باده لعل ار فکنی کاهربائی ۳

می چیست لطیفی بصفا راحت روحی
در مملکت عقل شهی کامروائی ۴

در دور فلک بر صفت دختر رز نیست
از کار دل غمزدگان بند گشائی ۵

با دختر رز تازه کنم عهد مودت
کز مادر ایام ندیدیم وفائی ۶

گر تیره شد از زنگ غمت آینه دل
چون باده روشن نبود زنگ زدائی ۷

از محنت ایام دل ابن یمین را
دردیست که از باده بهش نیست دوائی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۵ - ساقیا موسم عیدست بده ساغر می
گوهر بعدی:شماره ۳۱۷ - صبا چو با سر زلف تو کرد همرازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.