هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از ابن‌یمین، شاعر فارسی‌زبان، سروده شده است. در آن، شاعر از عشق و دلدادگی به معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر زیبا مانند آب زندگی، آفتاب، ماه، طوطی، سرو، و مرغ رمیده، احساسات خود را بیان می‌کند. او از میل به وصال معشوق و زندگی‌بخش بودن این عشق می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۳۲۰ - لعل لبش کزو بچکد آب زندگی

لعل لبش کزو بچکد آب زندگی
آورد خط بنام من از بهر بندگی ۱

در جستجوی عارض چون آفتاب او
هستم چو ماه گرد جهان در دوندگی ۲

طوطی جان همی زندم بال تا کند
اندر هوای شکر جانان پرندگی ۳

نسبت بقامتش نتوان کرد سرو را
کو سرو را میان چمن آن چمندگی ۴

مرغ رمیده دانه خال ار ببیندش
از دام زلف او ننماید رمندگی ۵

تا گشت چون کمان قدم از من چو تیر جست
تیر از کمان هر آینه جوید جهندگی ۶

بی او نخواهد ابن یمین یکنفس حیات
کز بهر وصل او بودش میل زندگی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۹ - گر نشینم با تو در خلوت بشادی یکدمی
گوهر بعدی:شماره ۳۲۱ - من ندیدم نشنیدم که بود در چمنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.