هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از ابنیمین، شاعر فارسیزبان، سروده شده است. در آن، شاعر از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید و با استفاده از تصاویر زیبا مانند آب زندگی، آفتاب، ماه، طوطی، سرو، و مرغ رمیده، احساسات خود را بیان میکند. او از میل به وصال معشوق و زندگیبخش بودن این عشق میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۳۲۰ - لعل لبش کزو بچکد آب زندگی
لعل لبش کزو بچکد آب زندگی
آورد خط بنام من از بهر بندگی ۱
در جستجوی عارض چون آفتاب او
هستم چو ماه گرد جهان در دوندگی ۲
طوطی جان همی زندم بال تا کند
اندر هوای شکر جانان پرندگی ۳
نسبت بقامتش نتوان کرد سرو را
کو سرو را میان چمن آن چمندگی ۴
مرغ رمیده دانه خال ار ببیندش
از دام زلف او ننماید رمندگی ۵
تا گشت چون کمان قدم از من چو تیر جست
تیر از کمان هر آینه جوید جهندگی ۶
بی او نخواهد ابن یمین یکنفس حیات
کز بهر وصل او بودش میل زندگی ۷
آورد خط بنام من از بهر بندگی ۱
در جستجوی عارض چون آفتاب او
هستم چو ماه گرد جهان در دوندگی ۲
طوطی جان همی زندم بال تا کند
اندر هوای شکر جانان پرندگی ۳
نسبت بقامتش نتوان کرد سرو را
کو سرو را میان چمن آن چمندگی ۴
مرغ رمیده دانه خال ار ببیندش
از دام زلف او ننماید رمندگی ۵
تا گشت چون کمان قدم از من چو تیر جست
تیر از کمان هر آینه جوید جهندگی ۶
بی او نخواهد ابن یمین یکنفس حیات
کز بهر وصل او بودش میل زندگی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۹ - گر نشینم با تو در خلوت بشادی یکدمی
گوهر بعدی:شماره ۳۲۱ - من ندیدم نشنیدم که بود در چمنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.