هوش مصنوعی: این متن یک شعر ستایش‌آمیز است که در آن شاعر به مدح و ستایش شخصی به نام آصف سلیمان فر می‌پردازد. شاعر از فضل و کرم او سخن می‌گوید و بیان می‌کند که مدح و ستایش این شخص، باعث افتخار و زیبایی دنیا شده است. همچنین، شاعر از تأثیر نام نیک و سخن راست در تشخیص خوب از بد یاد می‌کند و به نقش کرم و بخشش در مدح اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از زبان شعر کلاسیک و مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.

شماره ٢٨ - علاء دولت و دین آصف سلیمان فر

علاء دولت و دین آصف سلیمان فر
زهی جناب تو ارباب فضل را مأوا ۱

ز حادثات کسی کالتجا بجاه تو کرد
درآمد از تف دوزخ بسایه طوبی ۲

توئیکه گوهر مدحت بنظم ابن یمین
ز راه مرتبه گشتست زیور دنیا ۳

منم که نام تو در هر هنر که نام برند
کناره کرد بتابید شعرم از شعرا ۴

مرا بپرور و نام نکو بدست آور
که نام نیک ز هرچ آوری بود اولی ۵

سخن جدا کند اندر زمانه نیک از بد
نگاه کن که چه خوش گفت صابر اینمعنی ۶

چه پایه ذکر که از شعر منتشر گشتست
کریم را بمدیح ولئیم را بهجا ۷

ترا خدای بحمدالله آن کرم دادست
که منشی فلکی مدح تو کند انشا ۸

بقای عمر تو بادا که خود مدایح تو
همیکند کرمت بر سخنوران املا ۹
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ٢٧ - منم ابن یمین که نتوان کرد
گوهر بعدی:شماره ٢٩ - منور شد بشمس دولت و دین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.