هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از توبه کردن از شراب و لذتهای دنیوی سخن میگوید، اما در نهایت به این نتیجه میرسد که نمیتواند از شراب و زیباییهای دنیا دست بکشد. او توبه را ناشی از لطف طبع نمیداند و در پایان، از ساقی میخواهد که شراب بیاورد، علیرغم کسانی که توبه میکنند.
رده سنی:
18+
متن به موضوعاتی مانند شرابخواری و لذتهای دنیوی اشاره دارد که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، مفاهیم عرفانی و پیچیدهای در متن وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴٢ - هر کس که توبه کرد بدور گل از شراب
هر کس که توبه کرد بدور گل از شراب
کی توبه اش قبول کند غافر الذنوب ۱
تائب شدن بدور گل از لطف طبع نیست
ساقی بیار باده علی رغم من یتوب ۲
قطع تعلق از همه لذات کرده ام
الا ز جام باده صافی و روی خوب ۳
کی توبه اش قبول کند غافر الذنوب ۱
تائب شدن بدور گل از لطف طبع نیست
ساقی بیار باده علی رغم من یتوب ۲
قطع تعلق از همه لذات کرده ام
الا ز جام باده صافی و روی خوب ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴١ - من ار چند باری بدل گفته ام
گوهر بعدی:شماره ۴٣ - مرا مهر خسرو چو تابان شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
