هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به ستایش مخدوم خود میپردازد که از عالم غیب آگاه است و حال او را میداند. او اشاره میکند که تنها هنرش شعر نیست و هنرهای دیگری نیز دارد. شاعر از مخدوم خود بهعنوان فردی دانا و عادل یاد میکند که در همهچیز از دیگران برتر است و مصلحتاندیشی میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات پیچیدهتر شعر کلاسیک فارسی، آن را برای گروه سنی نوجوانان و بزرگسالان مناسب میسازد.
شماره ٢٩٢ - رای مخدوم که از عالم غیب آگاهست
رای مخدوم که از عالم غیب آگاهست
حال من بنده کماهی بیقین میداند ۱
من نه آنم که بجز شعر ندارم هنری
عیب من همت والام خود این میداند ۲
منم آنکس که با کسیر هنر خامه من
از شبه ساختن در ثمین میداند ۳
لیک ازینگونه مضیق که منم کس نبود
وینسخن بی سخن آن داور دین میداند ۴
چه کنم عرضه بر او قصه پر غصه چو او
به ز من حال من زار حزین میداند ۵
دولتش باد که او مصحلت ابن یمین
در همه کار به از ابن یمین میداند ۶
حال من بنده کماهی بیقین میداند ۱
من نه آنم که بجز شعر ندارم هنری
عیب من همت والام خود این میداند ۲
منم آنکس که با کسیر هنر خامه من
از شبه ساختن در ثمین میداند ۳
لیک ازینگونه مضیق که منم کس نبود
وینسخن بی سخن آن داور دین میداند ۴
چه کنم عرضه بر او قصه پر غصه چو او
به ز من حال من زار حزین میداند ۵
دولتش باد که او مصحلت ابن یمین
در همه کار به از ابن یمین میداند ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٢٩١ - در جهان هر جا که هست آزاده ئی
گوهر بعدی:شماره ٢٩٣ - روزگاری که ز کس هیچ گزندت نرسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.