شماره ٣٧٠ - وزیر کشور چارم غیاث دولت و دین

وزیر کشور چارم غیاث دولت و دین
توئی که رای تو صد ملک را بیاراید ۱

بهر چه بخت جوان تو حکم جزم کند
سپهر پیر بر آن نکته ئی نیفزاید ۲

فضایل تو گر از خود نهان کند حاسد
چنان بود که بگل آفتاب انداید ۳

هزار عقده اگر بر امور ملک افتد
ضمیر تو بسر انگشت فکر بگشاید ۴

روا بود که در ایام دولت چو توئی
زمانه همچو منی را بغم بفرساید ۵

ز گوسفند و جو و کاه و از دقیق و حطب
گزیر نیست که این پنجگانه میباید ۶

ضمیر پاک تو چون حال بنده میداند
سزد که بنده بذکرش صداع ننماید ۷

کنون چو کار مرا هیچ استقامت نیست
گرم اجازت رجعت دهی همی شاید ۸