هوش مصنوعی: شاعر در این متن به دو دسته از فرزندان خود اشاره می‌کند: فرزندان روحانی و فرزندان جسمانی. او از فرزندان روحانی خود به نیکی یاد می‌کند و آن‌ها را منشأ افتخار و سربلندی خود در ایران و توران می‌داند. در مقابل، از فرزندان جسمانی خود اظهار بی‌علاقگی می‌کند و از آن‌ها به عنوان منشأ نگرانی و پریشانی یاد می‌کند. شاعر آرزو می‌کند که فرزندان روحانی‌اش جاودانه بمانند و از آن‌ها به عنوان افرادی حکیم و الهام‌بخش یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جدایی بین فرزندان روحانی و جسمانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

شماره ۵٨۶ - بحمدالله مرا هستند فرزندان روحانی

بحمدالله مرا هستند فرزندان روحانی
که حوراشان بپروردست در آغوش و رضوان هم ۱

سراسر بر جهانگیری چو شاه اختران قادر
عراق آورده زیر حکم اقلیم خراسان هم ۲

دمی با هر که بنشینند بگشایند بر طبعش
ز صورتهای پر معنی در صد باغ و بستان هم ۳

بهر مجلس که بگشاید یکی زیشان در حکمت
دمادم اهل مجلس را کند خندان و گریان هم ۴

ز لطف هر یکی گشته است غرق اندر خوی خخلت
نم سرچشمه زمزم چه زمزم آب حیوان هم ۵

سه چارم نیز میباشند فرزندان جسمانی
ولی من فارغم زیشان و از من نیز ایشان هم ۶

ز فرزندان جسمانی ندارم چشم جمعیت
کزیشان روز و شب هستم دل افکار و پریشان هم ۷

بقای جان فرزندان روحانی من بادا
که من زیشان شدم شهره بایران و بتوران هم ۸

کر ای آن کنند الحق که چون ابن یمین سازم
یکایک را وطن در دل نه در دل بلکه در جان هم ۹
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵٨۵ - پامال اگرچه چرخ جفا کرد گو بکن
گوهر بعدی:شماره ۵٨٧ - با خویشتنم هست دمی خوش که در آندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.