هوش مصنوعی: شاعر در این متن از لحظات خوش تنهایی و وحدت با خود سخن می‌گوید، جایی که نه زمین است و نه آسمان. او از جایگاه خود در عالم وحدت و رازهایی که عقل از درک آن عاجز است، صحبت می‌کند. در پایان، از تأثیر شیرین و شورانگیز گفتار مخاطب خود (ابن یمین) یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۵٨٧ - با خویشتنم هست دمی خوش که در آندم

با خویشتنم هست دمی خوش که در آندم
گنجای نبی نی ولی نی و ملک هم ۱

در عالم وحدت بمقامیست مرا جای
کآنجا نه سما کست پدید و نه سمک هم ۲

در خانه شش گوشه مربع چو نشینم
ز آنسوی مکان پویم و زین دور ترک هم ۳

آگه نشود عقل زاسرار من و او
کانها نه پدیدار یقین است و نه شک هم ۴

ای ابن یمین زنده برانم که بمانم
چندانک بماند کره خاک و فلک هم ۵

شیرینی گفتار تو افکند در آفاق
شوری ز چه زآنروی که شهدست و نمک هم ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵٨۶ - بحمدالله مرا هستند فرزندان روحانی
گوهر بعدی:شماره ۵٨٨ - بمن رسید که بحر علوم در گه موج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.