شماره ٧۴٨ - پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد

پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد
ز من دریغ نمیداشت پند پیرانه ۱

چه گفت گفت که جان پدر نصیحت من
اگر قبول کنی اینت پند فرزانه ۲

تو باز سدره نشینی فلک نشیمن تست
چرا چوکوف کنی آشیان بویرانه ۳

مکن مقام درینخانه ایعزیز پدر
گرت که یوسف مصری شدست همخانه ۴

مباش غره بمهر سپهر دون پرور
که پای دام کشیدست بر سر دانه ۵

هر آن طلسم که بستند عاقلان بر هم
بسنگ تفرقه بشکست چرخ دیوانه ۶

در آن نفس که طریق حیات بسته شود
گشایشیت نباشد ز خویش و بیگانه ۷

پس از تو ابن یمین چون فسانه خواهد ماند
بگوش تاز تو نیکی بماند افسانه ۸