شماره ٧۵٣ - دلا ز حال بد خود مکن جزع زنهار

دلا ز حال بد خود مکن جزع زنهار
صبور باش چه دانی نکو شود ناگاه ۱

مجوی صحبت دنیا کز آن همیترسم
که همچو صحبت سنگ و سبو شود ناگاه ۲

بترک وصلت او گیر کز فضیحت او
بسیط خاک پر از گفتگو شود ناگاه ۳

فروغ آتش شهوت مده بباد امل
که آبروی تو چون آب جو شود ناگاه ۴

بگرم مهری گردون مباش غره از آن
که بیگناه ترا کینه جو شود ناگاه ۵

هنر طلب که هنرمند را سعادت و بخت
بروزگار کهن باز نو شود ناگاه ۶

هنر چو مشک بود مشک کی نهان ماند
جهان ز نفحه او پر ز بو شود ناگاه ۷

کنون چو ابن یمین را هنر پناهی نیست
که لطف بیند اگر سوی او شود ناگاه ۸

بکنج عافیت آرام جست تا پایش
مگر بگنج قناعت فرو شود ناگاه ۹