هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از تنهایی و بیقراری خود در میان جمع سخن میگوید و بیان میکند که دلش از نفاق و ریا خسته است. او خود را گاه با آهوان در دشت و گاه با پلنگ در کوه مقایسه میکند و تأکید میکند که به تأیید یا سرزنش دیگران نیازی ندارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادهای اجتماعی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی و روابط اجتماعی دارد.
شماره ٧۵۵ - دی یکی گفت کابن یمین
دی یکی گفت کابن یمین
با کناری شد از میان گروه ۱
گفتمش بنده را دلی باشد
بس لجوج و ملول و بس نستوه ۲
صحبت خلق بی نفاقی نیست
دل نستوهم از نفاق ستوه ۳
جنس من چون نیند تنها ام
در میان جماعت انبوه ۴
گاه با آهوانم اندر دشت
گه قرین پلنگم اندر کوه ۵
ور نداری مصدق این دعوی
خود ببین وز خلق باز پژوه ۶
چون ندارم طمع بر دو قبول
خواه ما راستای و خواه نکوه ۷
با کناری شد از میان گروه ۱
گفتمش بنده را دلی باشد
بس لجوج و ملول و بس نستوه ۲
صحبت خلق بی نفاقی نیست
دل نستوهم از نفاق ستوه ۳
جنس من چون نیند تنها ام
در میان جماعت انبوه ۴
گاه با آهوانم اندر دشت
گه قرین پلنگم اندر کوه ۵
ور نداری مصدق این دعوی
خود ببین وز خلق باز پژوه ۶
چون ندارم طمع بر دو قبول
خواه ما راستای و خواه نکوه ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٧۵۴ - دل ابن یمین گر چه ز غصه خون همی گردد
گوهر بعدی:شماره ٧۵۶ - دی معرف به پیش آصف عهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
