هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی و مدحی است که در آن شاعر به ستایش مقام معنوی و فضایل اخلاقی یک شخصیت برجسته (احتمالاً یک حاکم یا مرشد معنوی) می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند بخشش، سروری، فضیلت، و غریب‌نوازی سخن می‌گوید و خود را بنده‌ای غریب و نیازمند لطف او می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ٨٠٣ - ای نفس سپیده دم جان دهمت بخدمتی

ای نفس سپیده دم جان دهمت بخدمتی
گر بجناب حضرت آصف عهد بگذری ۱

بحر سحائب کرم کان مواهب نعم
مهر سپر مهتری اختر برج سروری ۲

خواجه عماد ملک و دین آنکه بکلک درفشان
کرد سپهر فضل پر کوکب دری دری ۳

آنکه ز رای او بجان لمعه نیم ذره را
از پی اقتباس شد مهر سپهر مشتری ۴

چون برسی بحضرتش جان و جهان فدای تو
ز ابن یمین رسالتی گر بجناب او بری ۵

گو شرف قبول تو یافته ام ز مقبلی
ور چه که دور بوده ام از در تو ز مدبری ۶

وین شرف دگر که تو از ره بنده پروری
بر سر جمع برده ئی نام رهی بچاکری ۷

ورد منست ازین طرب شعر تر سخنوری
کآب حیات میچکد از سخنش ز بس تری ۸

بنده غریب شهر تو ای تو غریب در جهان
از تو غریب کی بود رسم غریب پروری ۹

عمر تو باد تا ابد تا ز تو اهل فضل را
تا برسد بسروری مایه بود ببرتری ۱۰
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ٨٠٢ - ای صاحبی که یابد از لطف دلگشایت
گوهر بعدی:شماره ٨٠۴ - بحر جود و کرم جمال الدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.