غزل ۶۷ - فریاد من از فراق یار است

فریاد من از فراق یار است
وافغان من از غم نگار است ۱

بی روی چو ماه آن نگارین
رخسارهٔ من به خون نگار است ۲

خون جگرم ز فرقت تو
از دیده روانه در کنار است ۳

درد دل من ز حد گذشته‌ست
جانم ز فراق بی‌قرار است ۴

کس را ز غم من آگهی نیست
آوخ که جهان نه پایدار است ۵

از دست زمانه در عذابم
زان جان و دلم همی فکار است ۶

سعدی چه کنی شکایت از دوست
چون شادی و غم نه برقرار است ۷