غزل ۱ - اول دفتر به نام ایزد دانا غزل ۲ - ای نفس خرم باد صبا غزل ۳ - روی تو خوش می‌نماید آینه ما غزل ۴ - اگر تو فارغی از حال دوستان یارا غزل ۵ - شب فراق نخواهم دواج دیبا را غزل ۶ - پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را غزل ۷ - مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا غزل ۸ - ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را غزل ۹ - گر ماه من برافکند از رخ نقاب را غزل ۱۰ - با جوانی سر خوش است این پیر بی تدبیر را غزل ۱۱ - وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را غزل ۱۲ - دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را غزل ۱۳ - وه که گر من بازبینم روی یار خویش را غزل ۱۴ - امشب سبکتر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را غزل ۱۵ - برخیز تا یک سو نهیم این دلق ازرق فام را غزل ۱۶ - تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا غزل ۱۷ - چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را غزل ۱۸ - ساقی بده آن کوزه یاقوت روان را غزل ۱۹ - کمان سخت که داد آن لطیف بازو را غزل ۲۰ - لاابالی چه کند دفتر دانایی را غزل ۲۱ - تفاوتی نکند قدر پادشایی را غزل ۲۲ - من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را غزل ۲۳ - رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما غزل ۲۴ - وقتی دل سودایی می‌رفت به بستان‌ها غزل ۲۵ - اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب غزل ۲۶ - ما را همه شب نمی‌برد خواب غزل ۲۷ - ماهرویا! روی خوب از من متاب غزل ۲۸ - سرمست درآمد از خرابات غزل ۲۹ - متناسبند و موزون حرکات دلفریبت غزل ۳۰ - هر که خصم اندر او کمند انداخت غزل ۳۱ - چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت غزل ۳۲ - معلمت همه شوخی و دلبری آموخت غزل ۳۳ - کهن شود همه کس را به روزگار ارادت غزل ۳۴ - دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت غزل ۳۵ - دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت غزل ۳۶ - بنده وار آمدم به زنهارت غزل ۳۷ - مپندار از لب شیرین عبارت غزل ۳۸ - چه دل‌ها بردی ای ساقی به ساق فتنه‌انگیزت غزل ۳۹ - بی تو حرام است به خلوت نشست غزل ۴۰ - چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست غزل ۴۱ - دیر آمدی ای نگار سرمست غزل ۴۲ - نشاید گفتن آن کس را دلی هست غزل ۴۳ - اگر مراد تو ای دوست بی مرادی ماست غزل ۴۴ - بوی گل و بانگ مرغ برخاست غزل ۴۵ - خوش می‌رود این پسر که برخاست غزل ۴۶ - دیگر نشنیدیم چنین فتنه که برخاست غزل ۴۷ - سلسلهٔ موی دوست حلقه دام بلاست غزل ۴۸ - صبر کن ای دل که صبر سیرت اهل صفاست غزل ۴۹ - خرم آن بقعه که آرامگه یار آنجاست غزل ۵۰ - عشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاست غزل ۵۱ - آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است شماره ۵۲ - آن ماه دوهفته در نقاب است غزل ۵۳ - دیدار تو حل مشکلات است غزل ۵۴ - سرو چمن پیش اعتدال تو پست است غزل ۵۵ - مجنون عشق را دگر امروز حالت است غزل ۵۶ - ای کآب زندگانی من در دهان توست غزل ۵۷ - هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست غزل ۵۸ - اتفاقم به سر کوی کسی افتاده‌ست غزل ۵۹ - آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست غزل ۶۰ - شب فراق که داند که تا سحر چند است غزل ۶۱ - افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست غزل ۶۲ - ای لعبت خندان لب لعلت که مزیده‌ست؟ غزل ۶۳ - از هر چه می‌رود سخن دوست خوشتر است غزل ۶۴ - این بوی روح پرور از آن خوی دلبر است غزل ۶۵ - عیب یاران و دوستان هنر است غزل ۶۶ - هر کسی را نتوان گفت که صاحب نظر است غزل ۶۷ - فریاد من از فراق یار است غزل ۶۸ - چشمت خوشست و بر اثر خواب خوشترست غزل ۶۹ - عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشتر است غزل ۷۰ - ای که از سرو روان قد تو چالاکترست غزل ۷۱ - دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است غزل ۷۲ - پای سرو بوستانی در گل است غزل ۷۳ - دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست غزل ۷۴ - شراب از دست خوبان سلسبیلست غزل ۷۵ - کارم چو زلف یار پریشان و درهمست غزل ۷۶ - یارا بهشت صحبت یاران همدمست غزل ۷۷ - بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است غزل ۷۸ - امشب به راستی شب ما روز روشن است غزل ۷۹ - این باد بهار بوستان است غزل ۸۰ - این خط شریف از آن بنان است غزل ۸۱ - چه روی است آن که پیش کاروان است غزل ۸۲ - هزار سختی اگر بر من آید آسان است غزل ۸۳ - مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست غزل ۸۴ - ز من مپرس که در دست او دلت چونست غزل ۸۵ - با همه مهر و با منش کینست غزل ۸۶ - بخت جوان دارد آن که با تو قرینست غزل ۸۷ - گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است غزل ۸۸ - با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست غزل ۸۹ - بتا هلاک شود دوست در محبت دوست غزل ۹۰ - سرمست درآمد از درم دوست غزل ۹۱ - سفر دراز نباشد به پای طالب دوست غزل ۹۲ - کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست غزل ۹۳ - یار من آن که لطف خداوند یار اوست غزل ۹۴ - خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست غزل ۹۵ - آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست غزل ۹۶ - ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست غزل ۹۷ - صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست غزل ۹۸ - گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست غزل ۹۹ - صبح می‌خندد و من گریه کنان از غم دوست غزل ۱۰۰ - این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست غزل ۱۰۱ - ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست غزل ۱۰۲ - تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست غزل ۱۰۳ - ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست غزل ۱۰۴ - مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست غزل ۱۰۵ - آب حیات من است خاک سر کوی دوست غزل ۱۰۶ - شادی به روزگار گدایان کوی دوست غزل ۱۰۷ - صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست غزل ۱۰۸ - مرا خود با تو چیزی در میان هست غزل ۱۰۹ - بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست غزل ۱۱۰ - هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست غزل ۱۱۱ - مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست غزل ۱۱۲ - زهی رفیق که با چون تو سروبالاییست غزل ۱۱۳ - مرا از آن چه که بیرون شهر صحراییست غزل ۱۱۴ - دردیست درد عشق که هیچش طبیب نیست غزل ۱۱۵ - کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست غزل ۱۱۶ - گر صبر دل از تو هست و گر نیست غزل ۱۱۷ - ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست غزل ۱۱۸ - جان ندارد هر که جانانیش نیست غزل ۱۱۹ - هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست غزل ۱۲۰ - خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست غزل ۱۲۱ - با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست غزل ۱۲۲ - در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست غزل ۱۲۳ - در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست غزل ۱۲۴ - روز وصلم قرار دیدن نیست غزل ۱۲۵ - کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست غزل ۱۲۶ - نه خود اندر زمین نظیر تو نیست غزل ۱۲۷ - دل نماندست که گوی خم چوگان تو نیست غزل ۱۲۸ - چو ترک دلبر من شاهدی به شنگی نیست غزل ۱۲۹ - خسرو آنست که در صحبت او شیرینیست غزل ۱۳۰ - دوش دور از رویت ای جان جانم از غم تاب داشت غزل ۱۳۱ - دوشم آن سنگ دل پریشان داشت غزل ۱۳۲ - چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت غزل ۱۳۳ - خیال روی توام دوش در نظر می‌گشت غزل ۱۳۴ - دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت غزل ۱۳۵ - آن را که میسر نشود صبر و قناعت غزل ۱۳۶ - ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت غزل ۱۳۷ - کیست آن لعبت خندان که پری وار برفت غزل ۱۳۸ - عشق در دل ماند و یار از دست رفت غزل ۱۳۹ - دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت غزل ۱۴۰ - چشمت چو تیغ غمزه خونخوار برگرفت غزل ۱۴۱ - هر که دلارام دید از دلش آرام رفت غزل ۱۴۲ - ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت غزل ۱۴۳ - این که تو داری قیامتست نه قامت غزل ۱۴۴ - ای که رحمت می‌نیاید بر منت غزل ۱۴۵ - آفرین خدای بر جانت غزل ۱۴۶ - ای جان خردمندان گوی خم چوگانت غزل ۱۴۷ - جان و تنم ای دوست فدای تن و جانت غزل ۱۴۸ - چو نیست راه برون آمدن ز میدانت غزل ۱۴۹ - چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت غزل ۱۵۰ - خوش می‌روی به تنها تن‌ها فدای جانت غزل ۱۵۱ - گر جان طلبی فدای جانت غزل ۱۵۲ - بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت غزل ۱۵۳ - سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت غزل ۱۵۴ - جان من! جان من فدای تو باد غزل ۱۵۵ - زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد غزل ۱۵۶ - فرهاد را چو بر رخ شیرین نظر فتاد غزل ۱۵۷ - پیش رویت قمر نمی‌تابد غزل ۱۵۸ - مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد غزل ۱۵۹ - نه آن شبست که کس در میان ما گنجد غزل ۱۶۰ - حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد غزل ۱۶۱ - کس این کند که ز یار و دیار برگردد غزل ۱۶۲ - طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد غزل ۱۶۳ - هر که می با تو خورد عربده کرد غزل ۱۶۴ - دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد غزل ۱۶۵ - که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد غزل ۱۶۶ - هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد غزل ۱۶۷ - گر از جفای تو روزی دلم بیازارد غزل ۱۶۸ - کس این کند که دل از یار خویش بردارد غزل ۱۶۹ - تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد غزل ۱۷۰ - غلام آن سبک روحم که با من سر گران دارد غزل ۱۷۱ - مگر نسیم سحر بوی یار من دارد غزل ۱۷۲ - هر آن ناظر که منظوری ندارد غزل ۱۷۳ - آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد غزل ۱۷۴ - آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد غزل ۱۷۵ - بازت ندانم از سر پیمان ما که برد غزل ۱۷۶ - آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد غزل ۱۷۷ - هر گه که بر من آن بت عیار بگذرد غزل ۱۷۸ - کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد غزل ۱۷۹ - کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد غزل ۱۸۰ - انصاف نبود آن رخ دلبند نهان کرد غزل ۱۸۱ - باد آمد و بوی عنبر آورد غزل ۱۸۲ - زنده شود هر که پیش دوست بمیرد غزل ۱۸۳ - کدام چاره سگالم که با تو درگیرد غزل ۱۸۴ - دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد غزل ۱۸۵ - کسی به عیب من از خویشتن نپردازد غزل ۱۸۶ - بگذشت و بازم آتش در خرمن سکون زد غزل ۱۸۷ - هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد غزل ۱۸۸ - به حدیث درنیایی که لبت شکر نریزد غزل ۱۸۹ - آه اگر دست دل من به تمنا نرسد غزل ۱۹۰ - از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد غزل ۱۹۱ - کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد غزل ۱۹۲ - گر آن مراد شبی در کنار ما باشد غزل ۱۹۳ - شورش بلبلان سحر باشد غزل ۱۹۴ - شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد غزل ۱۹۵ - از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد غزل ۱۹۶ - سر جانان ندارد هر که او را خوف جان باشد غزل ۱۹۷ - نظر خدای بینان طلب هوا نباشد غزل ۱۹۸ - با کاروان مصری چندین شکر نباشد غزل ۱۹۹ - تا حال منت خبر نباشد غزل ۲۰۰ - چه کسی که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد غزل ۲۰۱ - آن به که نظر باشد و گفتار نباشد غزل ۲۰۲ - جنگ از طرف دوست دل آزار نباشد غزل ۲۰۳ - تو را نادیدن ما غم نباشد غزل ۲۰۴ - گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد غزل ۲۰۵ - اگر سروی به بالای تو باشد غزل ۲۰۶ - در پای تو افتادن شایسته دمی باشد غزل ۲۰۷ - تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمی‌باشد غزل ۲۰۸ - مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بکشد غزل ۲۰۹ - تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد غزل ۲۱۰ - خواب خوش من ای پسر دستخوش خیال شد غزل ۲۱۱ - امروز در فراق تو دیگر به شام شد غزل ۲۱۲ - هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد غزل ۲۱۳ - دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد غزل ۲۱۴ - سرمست ز کاشانه به گلزار برآمد غزل ۲۱۵ - ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد غزل ۲۱۶ - روز برآمد بلند ای پسر هوشمند غزل ۲۱۷ - آن را که غمی چون غم من نیست چه داند غزل ۲۱۸ - آن سرو که گویند به بالای تو ماند غزل ۲۱۹ - کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند غزل ۲۲۰ - دلم خیال تو را رهنمای می‌داند غزل ۲۲۱ - مجلس ما دگر امروز به بستان ماند غزل ۲۲۲ - حسن تو دایم بدین قرار نماند غزل ۲۲۳ - عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند غزل ۲۲۴ - گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند غزل ۲۲۵ - اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند غزل ۲۲۶ - درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند غزل ۲۲۷ - آخر ای سنگدل سیم زنخدان تا چند غزل ۲۲۸ - کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند غزل ۲۲۹ - پیش رویت دگران صورت بر دیوارند غزل ۲۳۰ - شاید این طلعت میمون که به فالش دارند غزل ۲۳۱ - تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند غزل ۲۳۲ - دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند غزل ۲۳۳ - روندگان مقیم از بلا نپرهیزند غزل ۲۳۴ - آفتاب از کوه سر بر می‌زند غزل ۲۳۵ - بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند غزل ۲۳۶ - توانگران که به جنب سرای درویشند غزل ۲۳۷ - یار باید که هر چه یار کند غزل ۲۳۸ - بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند غزل ۲۳۹ - کسی که روی تو بیند نگه به کس نکند غزل ۲۴۰ - چه کند بنده که بر جور تحمل نکند غزل ۲۴۱ - میل بین کان سروبالا می‌کند غزل ۲۴۲ - سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند غزل ۲۴۳ - زلف او بر رخ چو جولان می‌کند غزل ۲۴۴ - یار با ما بی‌وفایی می‌کند غزل ۲۴۵ - هر که بی او زندگانی می‌کند غزل ۲۴۶ - دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند غزل ۲۴۷ - با دوست باش گر همه آفاق دشمنند غزل ۲۴۸ - شوخی مکن ای یار که صاحب نظرانند غزل ۲۴۹ - این جا شکری هست که چندین مگسانند غزل ۲۵۰ - خوبرویان جفاپیشه وفا نیز کنند غزل ۲۵۱ - اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند غزل ۲۵۲ - نشاید که خوبان به صحرا روند غزل ۲۵۳ - به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند غزل ۲۵۴ - اخترانی که به شب در نظر ما آیند غزل ۲۵۵ - تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود غزل ۲۵۶ - نفسی وقت بهارم هوس صحرا بود غزل ۲۵۷ - از دست دوست هر چه ستانی شکر بود غزل ۲۵۸ - مرا راحت از زندگی دوش بود غزل ۲۵۹ - ناچار هر که صاحب روی نکو بود غزل ۲۶۰ - من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود غزل ۲۶۱ - یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود غزل ۲۶۲ - عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود غزل ۲۶۳ - گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود غزل ۲۶۴ - هر که مجموع نباشد به تماشا نرود غزل ۲۶۵ - هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود غزل ۲۶۶ - در من این عیب قدیمست و به در می‌نرود غزل ۲۶۷ - سروبالایی به صحرا می‌رود غزل ۲۶۸ - ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود غزل ۲۶۹ - آنکه مرا آرزوست دیر میسر شود غزل ۲۷۰ - هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود غزل ۲۷۱ - بخت این کند که رای تو با ما یکی شود غزل ۲۷۲ - آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود غزل ۲۷۳ - هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید غزل ۲۷۴ - چه سروست آن که بالا می‌نماید غزل ۲۷۵ - نگفتم روزه بسیاری نپاید غزل ۲۷۶ - به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید غزل ۲۷۷ - بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید غزل ۲۷۸ - سروی چو تو می‌باید تا باغ بیاراید غزل ۲۷۹ - فراق را دلی از سنگ سخت تر باید غزل ۲۸۰ - مرو به خواب که خوابت ز چشم برباید غزل ۲۸۱ - امیدوار چنانم که کار بسته برآید غزل ۲۸۲ - مرا چو آرزوی روی آن نگار آید غزل ۲۸۳ - سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید غزل ۲۸۴ - به کوی لاله رخان هر که عشقباز آید غزل ۲۸۵ - کاروانی شکر از مصر به شیراز آید غزل ۲۸۶ - اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید غزل ۲۸۷ - نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید غزل ۲۸۸ - که برگذشت که بوی عبیر می‌آید غزل ۲۸۹ - آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید غزل ۲۹۰ - تو را سریست که با ما فرو نمی‌آید غزل ۲۹۱ - آنک از جنت فردوس یکی می‌آید غزل ۲۹۲ - شیرین دهان آن بت عیار بنگرید غزل ۲۹۳ - آفتابست آن پری رخ یا ملایک یا بشر غزل ۲۹۴ - آمد گه آن که بوی گلزار غزل ۲۹۵ - خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار غزل ۲۹۶ - دولت جان پرورست صحبت آمیزگار غزل ۲۹۷ - زنده کدام است بر هوشیار غزل ۲۹۸ - شرط است جفا کشیدن از یار غزل ۲۹۹ - ای صبر پای دار که پیمان شکست یار غزل ۳۰۰ - یار آن بود که صبر کند بر جفای یار غزل ۳۰۱ - هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر غزل ۳۰۲ - به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور غزل ۳۰۳ - پروانه نمی‌شکیبد از دور غزل ۳۰۴ - آن کیست که می‌رود به نخجیر غزل ۳۰۵ - از همه باشد به حقیقت گزیر غزل ۳۰۶ - ای پسر دلربا وی قمر دلپذیر غزل ۳۰۷ - دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر غزل ۳۰۸ - فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر غزل ۳۰۹ - ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر غزل ۳۱۰ - ای به خلق از جهانیان ممتاز غزل ۳۱۱ - متقلب درون جامه ناز غزل ۳۱۲ - بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز غزل ۳۱۳ - برآمد باد صبح و بوی نوروز غزل ۳۱۴ - مبارکتر شب و خرمترین روز غزل ۳۱۵ - پیوند روح می‌کند این باد مشک بیز غزل ۳۱۶ - ساقی سیمتن چه خسبی خیز غزل ۳۱۷ - بوی بهار آمد بنال ای بلبل شیرین نفس غزل ۳۱۸ - امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس غزل ۳۱۹ - هر که بی دوست می‌برد خوابش غزل ۳۲۰ - یاری به دست کن که به امید راحتش غزل ۳۲۱ - آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش غزل ۳۲۲ - خجل است سرو بستان بر قامت بلندش غزل ۳۲۳ - هر که نازک بود تن یارش غزل ۳۲۴ - هر که نامهربان بود یارش غزل ۳۲۵ - کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش غزل ۳۲۶ - دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش غزل ۳۲۷ - چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش غزل ۳۲۸ - رها نمی‌کند ایام در کنار منش غزل ۳۲۹ - خوش است درد که باشد امید درمانش غزل ۳۳۰ - زینهار از دهان خندانش غزل ۳۳۱ - هر که هست التفات بر جانش غزل ۳۳۲ - هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش غزل ۳۳۳ - خطا کردی به قول دشمنان گوش غزل ۳۳۴ - قیامت باشد آن قامت در آغوش غزل ۳۳۵ - یکی را دست حسرت بر بناگوش غزل ۳۳۶ - رفتی و نمی‌شوی فراموش غزل ۳۳۷ - گر یکی از عشق برآرد خروش غزل ۳۳۸ - دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش غزل ۳۳۹ - گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش غزل ۳۴۰ - هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش غزل ۳۴۱ - گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش غزل ۳۴۲ - یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش غزل ۳۴۳ - به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم غزل ۳۴۴ - ساقی بده آن شراب گلرنگ غزل ۳۴۵ - گرم بازآمدی محبوب سیم اندام سنگین دل غزل ۳۴۶ - مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل غزل ۳۴۷ - جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال غزل ۳۴۸ - چشم خدا بر تو ای بدیع شمایل غزل ۳۴۹ - بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول غزل ۳۵۰ - من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول غزل ۳۵۱ - نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول غزل ۳۵۲ - جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم غزل ۳۵۳ - رفیق مهربان و یار همدم غزل ۳۵۴ - وقت‌ها یک دم برآسودی تنم غزل ۳۵۵ - انتبه قبل السحر یا ذالمنام غزل ۳۵۶ - چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام غزل ۳۵۷ - حکایت از لب شیرین دهان سیم اندام غزل ۳۵۸ - زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام غزل ۳۵۹ - ساقیا می ده که مرغ صبح بام غزل ۳۶۰ - شمع بخواهد نشست بازنشین ای غلام غزل ۳۶۱ - ماه چنین کس ندید خوش سخن و کش خرام غزل ۳۶۲ - مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام غزل ۳۶۳ - روزگاریست که سودازده روی توام غزل ۳۶۴ - من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم غزل ۳۶۵ - به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم غزل ۳۶۶ - گو خلق بدانند که من عاشق و مستم غزل ۳۶۷ - من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستم غزل ۳۶۸ - دل پیش تو و دیده به جای دگرستم غزل ۳۶۹ - چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم غزل ۳۷۰ - من همان روز که آن خال بدیدم گفتم غزل ۳۷۱ - من از آن روز که در بند توام آزادم غزل ۳۷۲ - عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم غزل ۳۷۳ - هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم غزل ۳۷۴ - از در درآمدی و من از خود به در شدم غزل ۳۷۵ - چنان در قید مهرت پای بندم غزل ۳۷۶ - خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندم غزل ۳۷۷ - شکست عهد مودت نگار دلبندم غزل ۳۷۸ - من با تو نه مرد پنجه بودم غزل ۳۷۹ - آمدی وه که چه مشتاق و پریشان بودم غزل ۳۸۰ - عهد بشکستی و من بر سر پیمان بودم غزل ۳۸۱ - دو هفته می‌گذرد کان مه دوهفته ندیدم غزل ۳۸۲ - من چون تو به دلبری ندیدم غزل ۳۸۳ - می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم غزل ۳۸۴ - نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرم غزل ۳۸۵ - یک امشبی که در آغوش شاهد شکرم غزل ۳۸۶ - شب دراز به امید صبح بیدارم غزل ۳۸۷ - من آن نیم که دل از مهر دوست بردارم غزل ۳۸۸ - منم این بی تو که پروای تماشا دارم غزل ۳۸۹ - باز از شراب دوشین در سر خمار دارم غزل ۳۹۰ - نه دسترسی به یار دارم غزل ۳۹۱ - من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم غزل ۳۹۲ - من دوست می‌دارم جفا کز دست جانان می‌برم غزل ۳۹۳ - گر به رخسار چو ماهت صنما می‌نگرم غزل ۳۹۴ - به خدا اگر بمیرم که دل از تو برنگیرم غزل ۳۹۵ - گر من ز محبتت بمیرم غزل ۳۹۶ - من این طمع نکنم کز تو کام برگیرم غزل ۳۹۷ - از تو با مصلحت خویش نمی‌پردازم غزل ۳۹۸ - نظر از مدعیان بر تو نمی‌اندازم غزل ۳۹۹ - خنک آن روز که در پای تو جان اندازم غزل ۴۰۰ - وه که در عشق چنان می‌سوزم غزل ۴۰۱ - یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم غزل ۴۰۲ - من بی‌مایه که باشم که خریدار تو باشم غزل ۴۰۳ - در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم غزل ۴۰۴ - غم زمانه خورم یا فراق یار کشم غزل ۴۰۵ - هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم غزل ۴۰۶ - بار فراق دوستان بس که نشست بر دلم غزل ۴۰۷ - تا تو به خاطر منی کس نگذشت بر دلم غزل ۴۰۸ - امروز مبارک است فالم غزل ۴۰۹ - تا خبر دارم از او بی‌خبر از خویشتنم غزل ۴۱۰ - چشم که بر تو می‌کنم چشم حسود می‌کنم غزل ۴۱۱ - گر تیغ برکشد که محبان همی‌زنم غزل ۴۱۲ - آن دوست که من دارم وان یار که من دانم غزل ۴۱۳ - آن نه روی است که من وصف جمالش دانم غزل ۴۱۴ - اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم غزل ۴۱۵ - ای مرهم ریش و مونس جانم غزل ۴۱۶ - بس که در منظر تو حیرانم غزل ۴۱۷ - سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم غزل ۴۱۸ - گر دست دهد هزار جانم غزل ۴۱۹ - مرا تا نقره باشد می‌فشانم غزل ۴۲۰ - ما همه چشمیم و تو نور ای صنم غزل ۴۲۱ - چون من به نفس خویشتن این کار می‌کنم غزل ۴۲۲ - آن کس که از او صبر محال است و سکونم غزل ۴۲۳ - ز دستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم غزل ۴۲۴ - من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم غزل ۴۲۵ - منم یا رب در این دولت که روی یار می‌بینم غزل ۴۲۶ - دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمی‌بینم غزل ۴۲۷ - من از اینجا به ملامت نروم غزل ۴۲۸ - نه از چینم حکایت کن نه از روم غزل ۴۲۹ - تو مپندار کز این در به ملامت بروم غزل ۴۳۰ - به تو مشغول و با تو همراهم غزل ۴۳۱ - امشب آن نیست که در خواب رود چشم ندیم غزل ۴۳۲ - ما دگر کس نگرفتیم به جای تو ندیم غزل ۴۳۳ - ما به روی دوستان از بوستان آسوده‌ایم غزل ۴۳۴ - ما در خلوت به روی خلق ببستیم غزل ۴۳۵ - ای سروبالای سهی کز صورت حال آگهی غزل ۴۳۶ - عمرها در پی مقصود به جان گردیدیم غزل ۴۳۷ - بگذار تا مقابل روی تو بگذریم غزل ۴۳۸ - ما دل دوستان به جان بخریم غزل ۴۳۹ - ما گدایان خیل سلطانیم غزل ۴۴۰ - کاش کان دلبر عیار که من کشته اویم غزل ۴۴۱ - عهد کردیم که بی دوست به صحرا نرویم غزل ۴۴۲ - گر غصه روزگار گویم غزل ۴۴۳ - بکن چندان که خواهی جور بر من غزل ۴۴۴ - یا رب آن روی است یا برگ سمن غزل ۴۴۵ - در وصف نیاید که چه شیرین دهن است آن غزل ۴۴۶ - ای کودک خوبروی حیران غزل ۴۴۷ - برخیز که می‌رود زمستان غزل ۴۴۸ - خوشا و خرما وقت حبیبان غزل ۴۴۹ - چه خوش است بوی عشق از نفس نیازمندان غزل ۴۵۰ - بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران غزل ۴۵۱ - دو چشم مست میگونت ببرد آرام هشیاران غزل ۴۵۲ - فراق دوستانش باد و یاران غزل ۴۵۳ - سخت به ذوق می‌دهد باد ز بوستان نشان غزل ۴۵۴ - دیگر به کجا می‌رود این سرو خرامان غزل ۴۵۵ - خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان غزل ۴۵۶ - ما نتوانیم و عشق پنجه درانداختن غزل ۴۵۷ - چند بشاید به صبر دیده فرو دوختن غزل ۴۵۸ - گر متصور شدی با تو در آمیختن غزل ۴۵۹ - نبایستی هم اول مهر بستن غزل ۴۶۰ - خلاف دوستی کردن به ترک دوستان گفتن غزل ۴۶۱ - سهل باشد به ترک جان گفتن غزل ۴۶۲ - طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن غزل ۴۶۳ - چه خوش بود دو دلارام دست در گردن غزل ۴۶۴ - دست با سرو روان چون نرسد در گردن غزل ۴۶۵ - میان باغ حرام است بی تو گردیدن غزل ۴۶۶ - تا کی ای جان اثر وصل تو نتوان دیدن غزل ۴۶۷ - آخر نگهی به سوی ما کن غزل ۴۶۸ - چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن غزل ۴۶۹ - گواهی امین است بر درد من غزل ۴۷۰ - ای روی تو راحت دل من غزل ۴۷۱ - وه که جدا نمی‌شود نقش تو از خیال من غزل ۴۷۲ - ای به دیدار تو روشن چشم عالم بین من غزل ۴۷۳ - دی به چمن برگذشت سرو سخنگوی من غزل ۴۷۴ - نشان بخت بلند است و طالع میمون غزل ۴۷۵ - به است آن یا زنخ یا سیب سیمین غزل ۴۷۶ - صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین غزل ۴۷۷ - چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این غزل ۴۷۸ - ای چشم تو دلفریب و جادو غزل ۴۷۹ - من از دست کمانداران ابرو غزل ۴۸۰ - گفتم به عقل پای برآرم ز بند او غزل ۴۸۱ - صید بیابان عشق چون بخورد تیر او غزل ۴۸۲ - هر که به خویشتن رود ره نبرد به سوی او غزل ۴۸۳ - راستی گویم به سروی ماند این بالای تو غزل ۴۸۴ - بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو غزل ۴۸۵ - ای طراوت برده از فردوس اعلی روی تو غزل ۴۸۶ - آن سرو ناز بین که چه خوش می‌رود به راه غزل ۴۸۷ - پنجه با ساعد سیمین که نیندازی به غزل ۴۸۸ - ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای غزل ۴۸۹ - ای رخ چون آینه افروخته غزل ۴۹۰ - ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته‌ای غزل ۴۹۱ - حناست آن که ناخن دلبند رشته‌ای غزل ۴۹۲ - ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته غزل ۴۹۳ - سرمست بتی لطیف ساده غزل ۴۹۴ - ای یار جفا کرده پیوند بریده غزل ۴۹۵ - می‌برزند ز مشرق شمع فلک زبانه غزل ۴۹۶ - ای صورتت ز گوهر معنی خزینه‌ای غزل ۴۹۷ - خلاف سرو را روزی خرامان سوی بستان آی غزل ۴۹۸ - قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی غزل ۴۹۹ - خرم آن روز که چون گل به چمن بازآیی غزل ۵۰۰ - تا کیم انتظار فرمایی غزل ۵۰۱ - تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی غزل ۵۰۲ - تو با این لطف طبع و دلربایی غزل ۵۰۳ - تو پری زاده ندانم ز کجا می‌آیی غزل ۵۰۴ - چه روی است آن که دیدارش ببرد از من شکیبایی غزل ۵۰۵ - خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی غزل ۵۰۶ - دریچه‌ای ز بهشتش به روی بگشایی غزل ۵۰۷ - گرم راحت رسانی ور گزایی غزل ۵۰۸ - مشتاق توام با همه جوری و جفایی غزل ۵۰۹ - من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی غزل ۵۱۰ - نه من تنها گرفتارم به دام زلف زیبایی غزل ۵۱۱ - هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی غزل ۵۱۲ - همه چشمیم تا برون آیی غزل ۵۱۳ - ای ولوله عشق تو بر هر سر کویی غزل ۵۱۴ - ای خسته دلم در خم چوگان تو گویی غزل ۵۱۵ - چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی غزل ۵۱۶ - کدام کس به تو ماند که گویمت که چنویی غزل ۵۱۷ - ای حسن خط از دفتر اخلاق تو بابی غزل ۵۱۸ - تو خون خلق بریزی و روی درتابی غزل ۵۱۹ - سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی غزل ۵۲۰ - که دست تشنه می‌گیرد به آبی غزل ۵۲۱ - سَلِ المَصانعَ رَکباً تَهیمُ فی الفَلَواتِ غزل ۵۲۲ - تو هیچ عهد نبستی که عاقبت نشکستی غزل ۵۲۳ - همه عمر برندارم سر از این خمار مستی غزل ۵۲۴ - یارا قدحی پر کن از آن داروی مستی غزل ۵۲۵ - اگر مانند رخسارت گلی در بوستانستی غزل ۵۲۶ - تعالی الله چه روی است آن که گویی آفتابستی غزل ۵۲۷ - ای باد که بر خاک در دوست گذشتی غزل ۵۲۸ - یاد می‌داری که با من جنگ در سر داشتی غزل ۵۲۹ - سست پیمانا به یک ره دل ز ما برداشتی غزل ۵۳۰ - ندیدمت که بکردی وفا بدان چه بگفتی غزل ۵۳۱ - ای از بهشت جزوی و از رحمت آیتی غزل ۵۳۲ - چون خراباتی نباشد زاهدی غزل ۵۳۳ - ای باد بامدادی خوش می‌روی به شادی غزل ۵۳۴ - دیدی که وفا به جا نیاوردی غزل ۵۳۵ - مپرس از من که هیچم یاد کردی غزل ۵۳۶ - مکن سرگشته آن دل را که دست آموز غم کردی غزل ۵۳۷ - چه باز در دلت آمد که مهر برکندی غزل ۵۳۸ - گفتم آهن دلی کنم چندی غزل ۵۳۹ - نگارا وقت آن آمد که دل با مهر پیوندی غزل ۵۴۰ - خلاف شرط محبت چه مصلحت دیدی غزل ۵۴۱ - مگر دگر سخن دشمنان نیوشیدی غزل ۵۴۲ - آخر نگاهی باز کن وقتی که بر ما بگذری غزل ۵۴۳ - ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری غزل ۵۴۴ - ای که بر دوستان همی‌گذری غزل ۵۴۵ - بخت آیینه ندارم که در او می‌نگری غزل ۵۴۶ - جور بر من می‌پسندد دلبری غزل ۵۴۷ - خانه صاحب نظران می‌بری غزل ۵۴۸ - دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری غزل ۵۴۹ - دانمت آستین چرا پیش جمال می‌بری غزل ۵۵۰ - دیدم امروز بر زمین قمری غزل ۵۵۱ - رفتی و همچنان به خیال من اندری غزل ۵۵۲ - روی گشاده ای صنم طاقت خلق می‌بری غزل ۵۵۳ - سرو بستانی تو یا مه یا پری غزل ۵۵۴ - کس درنیامده‌ست بدین خوبی از دری غزل ۵۵۵ - گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری غزل ۵۵۶ - گر کنم در سر وفات سری غزل ۵۵۷ - هرگز این صورت کند صورتگری غزل ۵۵۸ - هر نوبتم که در نظر ای ماه بگذری غزل ۵۵۹ - چون است حال بستان ای باد نوبهاری غزل ۵۶۰ - خبر از عیش ندارد که ندارد یاری غزل ۵۶۱ - خوش بود یاری و یاری بر کنار سبزه زاری غزل ۵۶۲ - دو چشم مست تو برداشت رسم هشیاری غزل ۵۶۳ - عمری به بوی یاری کردیم انتظاری غزل ۵۶۴ - مرا دلیست گرفتار عشق دلداری غزل ۵۶۵ - من از تو روی نپیچم گرم بیازاری غزل ۵۶۶ - نه تو گفتی که به جای آرم و گفتم که نیاری غزل ۵۶۷ - اگر به تحفه جانان هزار جان آری غزل ۵۶۸ - کس از این نمک ندارد که تو ای غلام داری غزل ۵۶۹ - حدیث یا شکر است آن که در دهان داری غزل ۵۷۰ - هرگز نبود سرو به بالا که تو داری غزل ۵۷۱ - تو اگر به حسن دعوی بکنی گواه داری غزل ۵۷۲ - این چه رفتار است کآرامیدن از من می‌بری غزل ۵۷۳ - تو در کمند نیفتاده‌ای و معذوری غزل ۵۷۴ - ما بی تو به دل بر نزدیم آب صبوری غزل ۵۷۵ - هر سلطنت که خواهی می‌کن که دلپذیری غزل ۵۷۶ - اگر کلاله مشکین ز رخ براندازی غزل ۵۷۷ - امیدوارم اگر صد رهم بیندازی غزل ۵۷۸ - تو خود به صحبت امثال ما نپردازی غزل ۵۷۹ - تا کی ای آتش سودا به سرم برخیزی غزل ۵۸۰ - گر درون سوخته‌ای با تو برآرد نفسی غزل ۵۸۱ - همی‌زنم نفس سرد بر امید کسی غزل ۵۸۲ - یار گرفته‌ام بسی چون تو ندیده‌ام کسی غزل ۵۸۳ - ما سپر انداختیم گر تو کمان می‌کشی غزل ۵۸۴ - هرگز آن دل بنمیرد که تو جانش باشی غزل ۵۸۵ - اگر تو پرده بر این زلف و رخ نمی‌پوشی غزل ۵۸۶ - به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی غزل ۵۸۷ - به قلم راست نیاید صفت مشتاقی غزل ۵۸۸ - عمرم به آخر آمد عشقم هنوز باقی غزل ۵۸۹ - دل دیوانگیم هست و سر ناباکی غزل ۵۹۰ - عشق جانان در جهان هرگز نبودی کاشکی غزل ۵۹۱ - سخت زیبا می‌روی یک بارگی غزل ۵۹۲ - روی بپوش ای قمر خانگی غزل ۵۹۳ - بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی غزل ۵۹۴ - ترحم ذلتی یا ذا المعالی غزل ۵۹۵ - هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالی غزل ۵۹۶ - مرا تو جان عزیزی و یار محترمی غزل ۵۹۷ - بسیار سفر باید تا پخته شود خامی غزل ۵۹۸ - تو کدامی و چه نامی که چنین خوب خرامی غزل ۵۹۹ - چون تنگ نباشد دل مسکین حمامی غزل ۶۰۰ - صاحب نظر نباشد در بند نیک نامی غزل ۶۰۱ - ای دریغا گر شبی در بر خرابت دیدمی غزل ۶۰۲ - آسوده خاطرم که تو در خاطر منی غزل ۶۰۳ - اگر تو میل محبت کنی و گر نکنی غزل ۶۰۴ - زنده بی دوست خفته در وطنی غزل ۶۰۵ - سروقدی میان انجمنی غزل ۶۰۶ - کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی غزل ۶۰۷ - من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی غزل ۶۰۸ - ای سرو حدیقه معانی غزل ۶۰۹ - بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی غزل ۶۱۰ - بنده‌ام گر به لطف می‌خوانی غزل ۶۱۱ - بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی غزل ۶۱۲ - جمعی که تو در میان ایشانی غزل ۶۱۳ - ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی غزل ۶۱۴ - کبر یک سو نه اگر شاهد درویشانی غزل ۶۱۵ - ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی غزل ۶۱۶ - نگویم آب و گل است آن وجود روحانی غزل ۶۱۷ - نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی غزل ۶۱۸ - همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی غزل ۶۱۹ - چرا به سرکشی از من عنان بگردانی غزل ۶۲۰ - فرخ صباح آن که تو بر وی نظر کنی غزل ۶۲۱ - سرو ایستاده به چو تو رفتار می‌کنی غزل ۶۲۲ - چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی غزل ۶۲۳ - دیدار می‌نمایی و پرهیز می‌کنی غزل ۶۲۴ - روزی به زنخدانت گفتم به سیمینی غزل ۶۲۵ - شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی غزل ۶۲۶ - امروز چنانی ای پری روی غزل ۶۲۷ - خواهم اندر پایش افتادن چو گوی غزل ۶۲۸ - تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی غزل ۶۲۹ - گل است آن یا سمن یا ماه یا روی غزل ۶۳۰ - مرحبا ای نسیم عنبر بوی غزل ۶۳۱ - وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جوی غزل ۶۳۲ - سرو سیمینا به صحرا می‌روی غزل ۶۳۳ - ای باد صبحدم خبر دلستان بگوی غزل ۶۳۴ - ای که به حسن قامتت سرو ندیده‌ام سهی غزل ۶۳۵ - اگرم حیات بخشی وگرم هلاک خواهی غزل ۶۳۶ - نشنیده‌ام که ماهی بر سر نهد کلاهی غزل ۶۳۷ - ندانم از من خسته جگر چه می‌خواهی