غزل ۱۲۳ - در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست
از گل و لاله گزیرست و ز گلرویان نیست ۱

دل گم کرده در این شهر نه من می‌جویم
هیچ کس نیست که مطلوب مرا جویان نیست ۲

آن پری زاده مه پاره که دلبند منست
کس ندانم که به جان در طلبش پویان نیست ۳

ساربانا خبر از دوست بیاور که مرا
خبر از دشمن و اندیشه بدگویان نیست ۴

مرد باید که جفا بیند و منت دارد
نه بنالد که مرا طاقت بدخویان نیست ۵

عیب سعدی مکن ای خواجه اگر آدمیی
کآدمی نیست که میلش به پری رویان نیست ۶