هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد فراق و جدایی می‌گوید و بیان می‌کند که اگر زنده بماند، روزگار به او آرزوهایش را می‌دهد، اما اگر بمیرد، از خدا می‌خواهد که مرگش را ببخشد و او را فراموش نکند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و مرتبط با مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد یا باعث ناراحتی آن‌ها شود.

شمارهٔ ٣٣ - ایضاً

لئن عشت و الایام اعطنی المنی
لقد خطت ذیلا شقه البین و الهجر ۱

و ان مت فاعذرنی فیارب منیه
تراها ترابا لیس یذکرها الدهر ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ٣٢ - ترجمه
گوهر بعدی:شمارهٔ ٣۴ - ترجمه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.