هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از زیبایی ماه و خورشید سخن میگوید و به دشواری تشخیص عکس خورشید در آب از خود ماه اشاره میکند. این ابهام و زیباییشناسی طبیعت، موضوع اصلی شعر است.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و زیباییشناختی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند از عمق معنایی و ادبی آن لذت ببرند.
شماره ۷۱ - آن ماه که آفتاب نامست رخش
آن ماه که آفتاب نامست رخش
وندر ره عقل و هوش دامست رخش ۱
دیدم رخ اوی و عکس خورشید در آب
معلوم نمیشد که کدامست رخش ۲
وندر ره عقل و هوش دامست رخش ۱
دیدم رخ اوی و عکس خورشید در آب
معلوم نمیشد که کدامست رخش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - زلفی که همی نهاد سر بر قدمش
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - نادیده هنوز آن رخ غم پردازش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
